Μετάβαση στο περιεχόμενο

gbot

Moderators
  • Περιεχόμενα

    619
  • Εντάχθηκε

  • Τελευταία επίσκεψη

    Ποτέ

Φήμη στην κοινότητα

0 Neutral

Σχετικά gbot

  • Κατάταξη:
    mod

Τελευταίοι επισκέπτες προφίλ

The recent visitors block is disabled and is not being shown to other users.

  1. Έχετε αναρωτηθεί τι ακριβώς κάνει η λειτουργία πτήσης στα κινητά τηλέφωνα; Αν πετάξετε με αεροπλάνο ξέρετε τι να κάνετε και πως μπορείτε να περάσετε ευχάριστα τις ώρες πτήσης, παρέα με το τηλέφωνό σας; Αν έχετε ένα τηλέφωνο Android ή iPhone ή iPad ή ακόμα και έναν υπολογιστή Windows 10 και θέλετε να ταξιδέψετε με αεροπλάνο, θα υποχρεωθείτε είτε να τον απενεργοποιήσετε εντελώς, είτε να το θέσετε σε κατάσταση λειτουργίας πτήσης. Αλλά τι είναι η λειτουργία πτήσης και τι σημαίνει αυτό; Πώς μπορείτε να το χρησιμοποιήσετε καθ’όλη την διάρκεια του ταξιδιού σας; Πάμε να δούμε. Τι είναι η λειτουργία πτήσης; H λειτουργία πτήσης είναι μια διαθέσιμη ρύθμιση σε σχεδόν όλα τα smartphones, φορητούς υπολογιστές και παρόμοιες συσκευές. Όταν ενεργοποιήσετε τη λειτουργία πτήσης, σταματά κάθε μετάδοση σήματος από τη συσκευή σας και θα δείτε ένα εικονίδιο αεροπλάνου στη γραμμή κατάστασης του τηλεφώνου σας. Το χαρακτηριστικό αυτό είναι γνωστό ως λειτουργία πτήσης, επειδή πολλές αεροπορικές εταιρείες απαγορεύουν τις ασύρματες συσκευές στα αεροπλάνα τους, ειδικά κατά την απογείωση και την προσγείωση. Υπάρχει κάποια συζήτηση σχετικά με το εάν τα τηλέφωνα θα μπορούσαν να παρεμβάλουν τον ραδιοεξοπλισμό στα αεροπλάνα, αλλά οι περισσότεροι πιστεύουν ότι είναι καλύτερο είμαστε υπερβολικοί σε θέματα ασφάλειας. Τι κάνει η λειτουργία πτήσης; Ουσιαστικά απενεργοποιεί όλες τις ασύρματες λειτουργίες του τηλεφώνου ή του φορητού υπολογιστή σας, όπως: Σύνδεση με τις κεραίες κινητής τηλεφωνίας: Δεν μπορείτε να πραγματοποιείτε κλήσεις, να στέλνετε μηνύματα κειμένου ή να χρησιμοποιείτε δεδομένα για πρόσβαση στο διαδίκτυο. Wi-Fi: Η συσκευή σας θα αποσυνδεθεί από οποιαδήποτε υπάρχουσα σύνδεση Wi-Fi και δεν θα συνδεθεί με νέες. Θα απενεργοποιήσει εντελώς την δυνατότητα Wi-Fi. Bluetooth: Το Bluetooth είναι μια σύνδεση μικρής εμβέλειας που σας επιτρέπει να συνδέσετε το τηλέφωνό σας με ακουστικά, ηχεία και πολλά άλλα. Η λειτουργία πτήσης την απενεργοποιεί. Το GPS είναι λίγο διαφορετικό. Δεν μεταδίδει ραδιοκύματα, οπότε ανάλογα με το τηλέφωνό σας, η λειτουργία πτήσης ενδέχεται να το απενεργοποιήσει, αλλά μπορεί και όχι. Ενώ οι εφαρμογές χαρτών εκτός σύνδεσης, λειτουργούν χωρίς σύνδεση στο Internet, άλλες δυνατότητες, όπως η οnline κίνηση στους δρόμους, δεν θα λειτουργούν σε λειτουργία πτήσης. Πώς να ενεργοποιήσετε τη λειτουργία πτήσης στο Android Για να ενεργοποιήσετε τη λειτουργία πτήσης στη Android συσκευή σας, ακολουθήστε τα εξής βήματα: 1. Σύρετε το δάκτυλό σας το επάνω μέρος της οθόνης προς τα κάτω, δύο φορές, για να ανοίξετε πλήρως τον πίνακα των “Γρήγορων ρυθμίσεων”. 2. Αναζητήστε το εικονίδιο που απεικονίζει ένα αεροπλάνο. Εάν δεν το βλέπετε, ίσως χρειαστεί να σύρετε προς τα πλάγια για να έχετε πρόσβαση σε περισσότερα εικονίδια. 3.Αγγίξτε το και το τηλέφωνό σας μπαίνει σε λειτουργία πτήσης. Επαναλάβετε αυτά τα βήματα για να απενεργοποιήσετε τη λειτουργία πτήσης. Λάβετε υπόψη ότι κατά την επαναφορά του τηλεφώνου σας σε κανονική λειτουργία μπορεί να χρειαστούν λίγα δευτερόλεπτα έως ότου το τηλέφωνό σας επανασυνδεθεί με τα Wi-Fi και το τηλεφωνικό σας πάροχο. Εάν το τηλέφωνό σας για κάποιο λόγο δεν έχει αυτή τη συντόμευση, μπορείτε να την ενεργοποιήσετε από τις Ρυθμίσεις > Ασύρματα & Δίκτυα > Λειτουργία πτήσης . Στα Windows 10, μπορείτε να ενεργοποιήσετε τη λειτουργία πτήσης μέσω του Κέντρου Δράσης. Πατήστε Win + A και κάντε κλικ στο εικονίδιο με το αεροπλάνο στην κάτω δεξιά γωνία της οθόνης. Η λειτουργία πτήσης κάνει εξοικονόμηση μπαταρίας; Ναι, σίγουρα βοηθά τη συσκευή σας να εξοικονομήσει χρόνο ζωής στην μπαταρία. Με τις μισές λειτουργίες να είναι εκτός, το τηλέφωνό σας καταναλώνει λιγότερη ισχύ. Αντίστοιχα, επειδή το τηλέφωνό σας δεν καταναλώνει σε λειτουργία πτήσης, θα πρέπει επίσης να φορτίζει και πιο γρήγορα. Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε το Wi-Fi; Αυτό εξαρτάται από τη συσκευή σας, αλλά τα περισσότερα μοντέρνα τηλέφωνα σάς επιτρέπουν να χρησιμοποιείτε το Wi-Fi ακόμα και όταν βρίσκεστε σε λειτουργία πτήσης. Όταν την ενεργοποιήσετε, το Wi-Fi θα σβήνει, αλλά μπορείτε να το ενεργοποιήσετε και πάλι, μη αυτόματα. Στη συσκευή σας Android, σύρετε δύο φορές από το επάνω μέρος της οθόνης προς τα κάτω για να ανοίξετε ξανά τις Γρήγορες ρυθμίσεις και, στη συνέχεια, πατήστε το εικονίδιο Wi-Fi . Δώστε το μερικά δευτερόλεπτα και θα δείτε το Wi-Fi να ενεργοποιηθεί και να συνδεθεί (εάν το τηλέφωνό σας το επιτρέπει). Πολλές αεροπορικές εταιρείες προσφέρουν πλέον Wi-Fi κατά τη διάρκεια της πτήσης , και έτσι μπορείτε να το ενεργοποιήσετε. Εάν δεν είστε σίγουροι, θα πρέπει να επικοινωνήσετε με έναν υπάλληλο της αεροπορικής εταιρείας πριν δοκιμάσετε να συνδεθείτε. Τα αεροπλάνα επιτρέπουν την χρήση Wi-Fi μόνο πάνω από τα 10.000 πόδια (περίπου 3.000 μέτρα), γιαυτό φροντίστε να σβήσετε το Wi-Fi κατά τη διάρκεια της απογείωσης και της προσγείωσης. Το Bluetooth λειτουργεί; Πρόκειται για ένα παρόμοιο σενάριο με τα παραπάνω. Η ενεργοποίηση της λειτουργίας πτήσης απενεργοποιεί το Bluetooth, αλλά στα περισσότερα τηλέφωνα και φορητούς υπολογιστές μπορείτε να το ενεργοποιήσετε ξανά, μέσω των συντομεύσεων. Οι αεροπορικές εταιρείες δεν ενδιαφέρονται πολύ για το Bluetooth, διότι η εμβέλειά τους είναι πολύ μικρή. Η ενεργοποίηση του Bluetooth σάς επιτρέπει να το αντιστοιχίσετε με ακουστικά Bluetooth, το πληκτρολόγιο ή παρόμοιες συσκευές. Ακόμη και όταν δεν βρίσκεστε σε αεροπλάνο, μπορείτε να ακούτε μουσική, χωρίς σύνδεση στο διαδίκτυο, μέσω ακουστικών Bluetooth. Η λειτουργία πτήσης χρησιμοποιεί δεδομένα; Όχι, επειδή η ενεργοποίηση της λειτουργίας πτήσης εμποδίζει το τηλέφωνό σας να συνδεθεί σε κάποια κεραία του παροχέα σας. Δεν μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τα δεδομένα. Τι γίνεται με τα παιχνίδια; Αν σας αρέσει να παίζετε παιχνίδια στο τηλέφωνό σας, αλλά μισείτε τις διαφημίσεις, η λειτουργία πτήσης μπορεί να σας βοηθήσει. Επειδή απενεργοποιεί όλες τις συνδέσεις στο διαδίκτυο, θα αποκρύψει και τις διαφημίσεις σε παιχνίδια για κινητά. Ωστόσο, αυτό δεν θα λειτουργήσει για παιχνίδια που είναι πάντα σε απευθείας σύνδεση, οπότε θα πρέπει να δοκιμάσετε πρώτα αν το αγαπημένο σας παιχνίδι μπορεί να λειτουργήσει οffline. Το ξυπνητήρι λειτουργεί; Ναι, το ξυπνητήρι θα ηχήσει κανονικά, ακόμα και σε λειτουργία πτήσης. Δεν βασίζεται σε οποιαδήποτε σύνδεση στο Διαδίκτυο. Ανοίξτε την εφαρμογή Ρολόι στη συσκευή σας και ρυθμίσετε το ξυπνητήρι κατά τις επιθυμίες σας. Μπορείτε να λάβετε κλήσεις και sms; Όχι, επειδή το τηλέφωνό σας δεν έχει καμία σύνδεση με την υπηρεσία κινητής τηλεφωνίας. Αν κάποιος σας καλέσει και το τηλέφωνό σας και αυτό είναι σε λειτουργία πτήσης, η κλήση του θα φτάσει στον τηλεφωνητή σας, σαν να ήταν απενεργοποιημένο το τηλέφωνό σας. Τα sms θα τα δείτε όταν γυρίσετε το τηλέφωνο σας σε κανονική λειτουργία. Πώς θα ακούσετε μουσική Δεδομένου ότι δεν έχετε σύνδεση στο διαδίκτυο, οι εφαρμογές ροής μουσικής όπως το Youtube κλπ, δεν θα λειτουργήσουν. Αυτό σημαίνει ότι έχετε δύο επιλογές για να ακούσετε μουσική μέσα σε ένα αεροπλάνο. Αρχικά, αν εγγραφείτε στις πληρωμένες εκδόσεις αυτών των υπηρεσιών, όπως το YouTube Music Premium, μπορείτε να κάνετε από πριν, λήψη μουσικής στην κινητή συσκευή σας. Αυτό θα σας επιτρέπει να ακούσετε τα κομμάτια όποτε θελήσετε. Εάν δεν θέλετε να πληρώσετε για μια συνδρομή συνεχούς ροής, μπορείτε να ακούσετε την τοπική μουσική που έχετε στην κατοχή σας και που έχετε περάσει από πριν στο τηλέφωνό σας. Θα χρειαστεί είτε να συγχρονίσετε τη μουσική σας στο cloud με το τηλέφωνό σας είτε απλά να το συνδέσετε καλωδιακά με ένα υπολογιστή και να κάνετε αντιγραφή των μουσικών σας κομματιών σε αυτό. Συνοπτικά Αυτές είναι μερικές από τις πιο συχνές ερωτήσεις σχετικά με τη λειτουργία πτήσης στο τηλέφωνο ή στο φορητό σας υπολογιστή. Με λίγα λόγια, η λειτουργία αυτή τερματίζει όλες τις ασύρματες δραστηριότητες στη συσκευή σας, κάτι που απαιτείται σε ορισμένες αεροπορικές εταιρείες και που μπορεί να φανεί πρακτικό ακόμα και στο έδαφος. Αν έχετε σκοπό να κάνετε μία πολύωρη πτήση, σας συνιστούμε να κάνετε λήψη μουσικής, βίντεο και παιχνιδιών στο τηλέφωνό σας, ώστε να μην εξαρτάστε από μία σύνδεση στο διαδίκτυο. The post Λειτουργία πτήσης στο Android: Συμβουλές και τεχνάσματα που πρέπει να ξέρετε appeared first on iGuRu. View full post
  2. Τα Windows από προεπιλογή, έχουν προβεί στην απόκρυψη των επεκτάσεων των αρχείων, και αυτό αποτελεί κίνδυνο ασφαλείας αφού το εκμεταλλεύονται οι εγκληματίες του κυβερνοχώρου για να εξαπατήσουν τους απλούς χρήστες για να ανοίξουν κακόβουλα αρχεία. Μια επέκταση αρχείου είναι τα γράμματα που εμφανίζονται αμέσως μετά το όνομα του αρχείου και χρησιμοποιούνται από το λειτουργικό σύστημα για να προσδιορίσουν ποιο πρόγραμμα θα πρέπει να χρησιμοποιηθεί για να ανοίξει ή να τρέξει το αρχείο. Για παράδειγμα, το αρχείο report.txt έχει μια επέκταση .txt , η οποία σχετίζεται με το πρόγραμμα “Σημειωματάριο” των Windows. Αν το τρέξετε τότε τα Windows διαβάζουν την επέκταση .txt και ανοίγουν το συσχετισμένο πρόγραμμα, το Σημειωματάριο, και προβάλουν τα περιεχόμενά του. Από προεπιλογή, η Microsoft αποφασίζει να αποκρύψει τις επεκτάσεις αρχείων στα Windows, έτσι ώστε ένα αρχείο με το όνομα ‘report.txt’ να εμφανίζεται απλά στον φάκελο Explorer ως ‘report’. Ο αρχικός λόγος για αυτό ήταν πιθανώς για να επιφέρει λιγότερο σύγχυση στους χρήστες, αλλά ανεξάρτητα από το λόγο, είναι ένας κίνδυνος ασφαλείας που ένας επιτιθέμενος μπορεί να χρησιμοποιήσει. Για να δείτε πώς η απόκρυψη των επεκτάσεων των αρχείων αποτελεί κίνδυνο ασφαλείας, ας ρίξουμε μια ματιά στον ακόλουθο φάκελο που περιέχει δύο αρχεία. Με τις επεκτάσεις των αρχείων απενεργοποιημένες, μοιάζουν με το ίδιο αρχείο PDF, καθώς και οι δύο έχουν το ίδιο όνομα και το ίδιο εικονίδιο. Ωστόσο, αν ενεργοποιήσουμε τις επεκτάσεις, βλέπουμε γρήγορα ότι πρόκειται για δύο διαφορετικά αρχεία, με το ένα να είναι PDF ως αναμέναμε, αλλά το άλλο είναι ένα εκτελέσιμο αρχείο που χρησιμοποιεί ένα εικονίδιο PDF. Σε αυτήν την περίπτωση, το εκτελέσιμο πρόγραμμα κακόβουλου λογισμικού χρησιμοποίησε σκόπιμα το εικονίδιο PDF, που συνήθως ανοίγει το Adobe Reader, για να εξαπατήσει τους χρήστες που έχουν τις επεκτάσεις αρχείων απενεργοποιημένες, ότι πρόκειται για αρχείο PDF. Αυτό δεν σημαίνει ότι τα περίεργα PDF αρχεία που λαμβάνετε μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου δεν μπορούν να αποτελέσουν κίνδυνο, αλλά η λήψη εκτελέσιμων αρχείων που μεταμφιέζονται ως αρχεία PDF πρέπει σίγουρα να εγείρει περισσότερους συναγερμούς. Ως παράδειγμα του τρόπου με τον οποίο οι εισβολείς καταχρώνται τις επεκτάσεις αρχείων, ας ρίξουμε μια ματιά σε ένα πραγματικό μήνυμα ηλεκτρονικού “ψαρέματος” που στάλθηκε πέρυσι σε χρήστη στο διαδίκτυο. Αυτό το μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προσποιείται ότι είναι μια δική σας ζητούμενη σάρωση, με ένα συνημμένο αρχείο ZIP με όνομα Scan_002_01.zip. Όταν αποσυμπιέσουμε το συνημμένο, βλέπουμε ότι φαίνεται να είναι ένα αβλαβές αρχείο PDF. Ωστόσο, όταν ενεργοποιούμε την εμφάνιση των επεκτάσεων των αρχείων, βλέπουμε ότι αυτό δεν είναι ένα αρχείο PDF, αλλά ένα εκτελέσιμο αρχείο. Με την εμφάνιση των επεκτάσεων των αρχείων στα Windows, διαπιστώσαμε ότι αυτό δεν είναι ένα ασφαλές αρχείο για να εκτελεστεί και ενδεχομένως να αποθηκεύσει τον υπολογιστή μας. Πιθανά είναι ένα ransomware ή malware ή θα μπορούσε να εγκαταστήσει backdoors που θα μπορούσαν να έχουν παραβιάσει ολόκληρο το δίκτυο. Προτείνουμε στους αναγνώστες μας να επιτρέπουν την εμφάνιση όλων των επεκτάσεων των αρχείων στα Windows 10, ώστε να γνωρίζουν ακριβώς τον τύπο του αρχείου με τον οποίο αλληλεπιδρούν. Για να ενεργοποιήσετε τις επεκτάσεις αρχείων στα Windows 10, ακολουθήστε τα εξής βήματα: 1. Ανοίξτε την Εξερεύνηση αρχείων των Windows 10 2. Πηγαίνετε στην καρτέλα “Προβολή” και μαρκάρετε την επιλογή “Επεκτάσεις ονόματος αρχείων” Τώρα, όλα τα αρχεία που εμφανίζονται στην επιφάνεια εργασίας, στους φακέλους ή στο File Explorer θα εμφανίσουν την επέκτασή τους. The post Η απόκρυψη των επεκτάσεων των αρχείων στα Windows εγκυμονεί κινδύνους appeared first on iGuRu. View full post
  3. Δείτε σε αυτό το άρθρο πως μπορείτε να απενεργοποιήσετε την πρόσβαση εγγραφής σε αφαιρούμενους δίσκους σε υπολογιστές που τρέχουν Windows 10. Από προεπιλογή τα Windows 10, επιτρέπει σε κάθε χρήστη να μπορεί να εγγράψει αρχεία και φακέλους σε όλες τις αφαιρούμενες συσκευές αποθήκευσης που συνδέονται στον υπολογιστή. Ο χρήστης μπορεί επίσης να διαγράψει ή να τροποποιήσει οποιοδήποτε αρχείο που είναι αποθηκευμένο σε ένα αφαιρούμενο δίσκο. Τα Windows 10 περιλαμβάνουν μια επιλογή για να απενεργοποιήσετε την πρόσβαση εγγραφής σε όλους τους αφαιρούμενους δίσκους για όλους τους χρήστες. Τα Windows 10 περιλαμβάνουν μια ειδική ρύθμιση στην Πολιτική τοπικής ομάδας που, όταν είναι ενεργοποιημένη, αρνείται την εγγραφή σε αφαιρούμενους δίσκους. Εάν ενεργοποιήσετε αυτήν τη ρύθμιση πολιτικής τοπικής ομάδας, η εγγραφή δεν επιτρέπεται σε όλες τις αφαιρούμενες συσκευές αποθήκευσης. Αυτό δεν επηρεάζει την αποθήκευση που προστατεύεται από το BitLocker. Αν αναρωτιέστε που μπορεί να χρησιμεύει μία τέτοια ρύθμιση, σας λέμε ότι ταιριάζει στην ασφάλεια των εταιρικών υπολογιστών που συνήθως οι ΙΤ δεν θέλουν να φεύγουν δεδομένα εκτός της εταιρείας, ή ακόμα και σε οικιακούς υπολογιστές που τους χειρίζονται πολλά πρόσωπα. Εάν πρέπει να εφαρμόσετε έναν περιορισμό και να εμποδίσετε τους χρήστες να έχουν πρόσβαση εγγραφής σε αφαιρούμενες μονάδες δίσκου, τα Windows 10 σας προσφέρουν τουλάχιστον δύο μεθόδους, μια επιλογή της Πολιτικής Τοπικής Ομάδας (Group Policy) και μια ρύθμιση στο μητρώο (Registry). Η πρώτη μέθοδος μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε εκδόσεις των Windows 10 Pro, Enterprise ή Education. Οι χρήστες των Windows 10 Home θα πρέπει να πάνε στη μέθοδο του μητρώου. Ας εξετάσουμε αυτές τις μεθόδους. Για να απενεργοποιήσετε την πρόσβαση εγγραφής σε αφαιρούμενους δίσκους στα Windows 10, 1. Ανοίξτε το Πρόγραμμα Επεξεργασίας πολιτικής τοπικής ομάδας. Αν δεν ξέρετε το πως, πατήστε ταυτόχρονα τα πλήκτρα Win+R και στο παράθυρο εκτέλεσης που θα εμφανιστεί γράψτε gpedit.msc και πατήστε το πλήκτρο ΟΚ 2. Στην αριστερή περιοχή μεταβείτε στην επιλογή Ρυθμίσεις υπολογιστή > Πρότυπα διαχείρισης > Σύστημα > Πρόσβαση αφαιρούμενου χώρου αποθήκευσης (Computer Configuration \ Administrative Templates \ System \ Removable Storage Access). 3. Στα δεξιά, εντοπίστε τη ρύθμιση πολιτικής “Αφαιρούμενοι δίσκοι: Απαγόρευση πρόσβασης εγγραφής”. 4. Κάντε διπλό κλικ επάνω της και ορίστε την Πολιτική σε Ενεργοποιημένη. Τέλος. Εάν κάποιος προσπαθήσει να γράψει σε μια αφαιρούμενη μονάδα δίσκου, η λειτουργία θα αποτύχει με το μήνυμα “Δεν επιτρέπετε η πρόσβαση στο φάκελο προορισμού”. Τώρα, ας δούμε πώς μπορεί να γίνει το ίδιο πράγμα με ένα μικρό πείραγμα του μητρώου. Απενεργοποιήστε την πρόσβαση εγγραφής σε αφαιρούμενους δίσκους μέσω του μητρώου 1. Ανοίξτε τον Επεξεργαστή μητρώου. Αν δεν ξέρετε το πως, πατήστε ταυτόχρονα τα πλήκτρα Win+R και στο παράθυρο εκτέλεσης που θα εμφανιστεί γράψτε regedit και πατήστε το πλήκτρο ΟΚ 2. Μεταβείτε στο ακόλουθο κλειδί μητρώου: HKEY_LOCAL_MACHINE\Software\Policies\Microsoft\Windows\RemovableStorageDevices\{53f5630d-b6bf-11d0-94f2-00a0c91efb8b}. Εάν δεν έχετε ένα τέτοιο κλειδί, τότε απλά δημιουργήστε το. 3. Εδώ, δημιουργήστε μια νέα τιμή DWORD 32 bit με όνομα Deny_Write. Σημείωση: Ακόμη και αν εκτελείτε Windows με 64-bit , θα πρέπει να χρησιμοποιήσετε DWORD 32 bit ως τύπο τιμής. 4. Ρυθμίστε την σε 1 για να απενεργοποιήσετε την πρόσβαση εγγραφής. Διαγράψτε την ή ρυθμίστε την στο 0 για να επαναφέρετε τις προεπιλογές. Για να πραγματοποιήσετε τις αλλαγές που έγιναν στο μητρώο απλά κλείστε το και οι αλλαγές σας θα αποθηκευτούν αυτόματα. The post Απενεργοποιήστε την πρόσβαση εγγραφής σε αφαιρούμενους δίσκους στα Windows 10 appeared first on iGuRu. View full post
  4. Εργάζεστε πολλές ώρες στα Windows 10? Το ξέρετε ότι το λειτουργικό σας σύστημα έχει timer και μπορεί να σας ειδοποιήσει για κάποιο γεγονός ή για κάποιο ραντεβού σας? Παρόλο που δεν υπάρχει επίσημη εφαρμογή timer (χρονοδιακόπτη) στα Windows 10, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε το ενσωματωμένο χρονοδιακόπτη στην εφαρμογή Αφυπνίσεις και Ρολόι (Alarms & Clock). Εάν έχετε βάλατε το φαΐ στον φούρνο και μέχρι να ψηθεί θέλετε να παίξετε ένα βιντεοπαιχνίδι ή να διασκεδάσατε στο YouTube, ο timer των Windows 10 μπορεί να σας φανεί χρήσιμος. Είναι εύκολος στη χρήση και είναι ένα χρήσιμο εργαλείο που πολλοί δεν γνωρίζουν καν την ύπαρξή του. Πάμε να δούμε πως δουλεύει. ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Οι λειτουργίες που παρουσιάζονται είναι διαθέσιμες στα Windows 10 που έχουν κατεβάσει την ενημέρωση του Νοεμβρίου 2019 ή νεότερη. Εάν χρησιμοποιείτε μια παλαιότερη έκδοση των Windows 10, ενδέχεται να μην έχετε πρόσβαση σε όλες τις λειτουργίες. Πώς να αποκτήσετε πρόσβαση στο timer των Windows 10; Ο χρονοδιακόπτης των Windows 10 περιλαμβάνεται στην εφαρμογή Αφυπνίσεις και Ρολόι. Για να την βρείτε δεν έχετε παρά να πληκτρολογήσετε την λέξη Ρολόι. Αν έχετε αγγλικά Windows δοκιμάστε την λέξη Alarms. Η εφαρμογή Αφυπνίσεις και Ρολόι Η εφαρμογή ανοίγει, εμφανίζοντας τέσσερις καρτέλες στο επάνω μέρος του παραθύρου. Κάντε κλικ ή πατήστε στην καρτέλα Χρονοδιακόπτης για να αποκτήσετε πρόσβαση στη λειτουργία του timer. Εάν σας αρέσει και χρησιμοποιείτε συχνά τον χρονοδιακόπτη των Windows 10, μπορείτε εύκολα να δημιουργήσετε ένα tile στην έναρξη εργασιών σας για αυτό το μενού. Πατήστε την πινέζα στο κάτω δεξί μέρος του παραθύρου. Ένα αναδυόμενο παράθυρο σας προτρέπει να επιβεβαιώσετε την επιλογή σας. Κάντε κλικ ή πατήστε το Ναι. Το tile timer θα προστεθεί στο μενού της έναρξης και μπορείτε να το χρησιμοποιήσετε απευθείας για να ανοίξετε το πρόγραμμα. Πώς να προσθέσετε χρόνους στο timer των Windows 10 Στα Windows 10, μπορείτε να ορίσετε χρονομετρητές για οποιαδήποτε διάρκεια, από ένα δευτερόλεπτο έως 23 ώρες, 59 λεπτά και 59 δευτερόλεπτα. Όσο η συσκευή σας είναι ενεργοποιημένη και αφυπνισμένη, σας ειδοποιεί όταν η αντίστροφη μέτρηση φτάσει στο μηδέν, ακόμη και αν ο υπολογιστής σας είναι κλειδωμένος. Μπορείτε να αποθηκεύσετε έως και είκοσι χρονόμετρα τα οποία μπορούν να μετράνε ταυτόχρονα. Η προσθήκη νέου χρονομέτρου είναι απλή. Κάντε κλικ ή πατήστε στο κουμπί “Προσθήκη νέου χρονοδιακόπτη” (με το σύμβολο +) στο κάτω δεξιό μέρος του παραθύρου. Στο παράθυρο της ρύθμισης του νέου χρονοδιακόπτη, μετακινηθείτε και κάντε κλικ ή πατήστε στις επιθυμητές τιμές για ώρες, λεπτά και δευτερόλεπτα για να ορίσετε μια διάρκεια για το χρονόμετρο. Μπορείτε να κάνετε κλικ στο όνομα του xronoδιακόπτη για να το αλλάξετε (αν θέλετε). Αν δεν θέλετε να ονομάσετε τους χρονομετρητές σας, τα Windows 10 φροντίζουν να τους έχουν αριθμημένους. Όταν ολοκληρώσετε την εισαγωγή των προτιμήσεών σας, πατήστε το κουμπί Έναρξη στο κάτω μέρος για να ξεκινήσετε το χρονοδιακόπτη (το δεξί βελάκι). Ο χρονοδιακόπτης έχει ρυθμιστεί τώρα και αρχίζει να μετράει προς το μηδέν. Δεν χρειάζεται να παρακολουθείτε το χρονόμετρο, μπορείτε να κλείσετε την εφαρμογή Αφυπνίσεις και Ρολόι όταν τελειώσετε. Τα Windows 10 θα σάς ενημερώσουν πότε τελειώνει ο χρόνος που επιλέξατε. Η προεπιλεγμένη συμπεριφορά, όταν ένας χρονομετρητής τελειώνει την καταμέτρηση, είναι να σας ειδοποιήσει παίζοντας έναν ήχο και εμφανίζοντας ένα banner στην κάτω δεξιά γωνία της οθόνης σας. Η ένταση οποιουδήποτε άλλου ήχου που αναπαράγεται από τον υπολογιστή ή τη συσκευή σας, χαμηλώνει για να βεβαιωθείτε ότι θα ακούσετε τον ήχο ειδοποίησης. Πατήστε ή επιλέξτε ” Απόρριψη” για να σταματήσετε την ειδοποίηση και να αποκρύψετε το πανό. Όταν οι χρονομετρητές σας φτάσουν στο μηδέν, δεν αφαιρούνται από το εργαλείο χρονοδιακόπτη. Αποθηκεύονται σε περίπτωση που τους χρειάζεστε ξανά. Ωστόσο, αν θέλετε να τους αφαιρέσετε δεν έχετε παρά να πατήσετε το πλήκτρο “delete” ή το σύμβολο Χ στο κάτω δεξί μέρος του παραθύρου του timer. Γιατί να χρησιμοποιείτε χρονοδιακόπτες; Η ρύθμιση των χρονομετρητών στα Windows 10 είναι χρήσιμη, ειδικά αν ξοδεύετε πολύ χρόνο στον υπολογιστή σας. Δεν χρειάζεται να προστρέχετε σε προγράμματα τρίτων κατασκευαστών αφού η Microsoft με τα 20 χρονόμετρα που σας διαθέτει λογικά καλύπτει και τον πιο απαιτητικό χρήστη. The post Τρόπος χρήσης του timer των Windows 10 appeared first on iGuRu. View full post
  5. Το πρόγραμμα της Microsoft Windows Insider επιτρέπει στους φίλους της εταιρείας να δοκιμάζουν επερχόμενες λειτουργίες των Windows 10 πριν κυκλοφορήσουν στους καταναλωτές. Για να συμμετάσχετε στο πρόγραμμα χρειάζεστε έναν λογαριασμό της Microsoft και φυσικά ένα σύστημα με Windows 10. Δυστυχώς, αν δεν έχετε κάποιο λογαριασμό της Microsoft δεν μπορείτε να πάρετε μέρος στο πρόγραμμα Windows Insider. Μέχρι σήμερα, καθώς ένας ανεξάρτητος προγραμματιστής ανέπτυξε ένα script που ονομάζεται ‘Offline Insider Enroll’. Το συγκεκριμένο script επιτρέπει στα Windows 10 PC να πάρουν μέρος στο πρόγραμμα Insider χωρίς λογαριασμό Microsoft. Σύμφωνα με τις ανακοινώσεις έκδοσης στο Github, ο προγραμματιστής αναφέρει ότι το script εκμεταλλεύεται την τιμή μητρώου “TestFlags” για την εγγραφή ενός χρήστη στο πρόγραμμα: Εάν αυτή η τιμή έχει οριστεί σε “0x20”, η online πρόσβαση στις υπηρεσίες Windows Insider απενεργοποιημένη. Έτσι, μπορούμε να έχουμε το πρόγραμμα Windows Insider, και επειδή το Windows Update δεν ελέγχει αν το μηχάνημα είναι πραγματικά εγγεγραμμένο στο πρόγραμμα, θα σας προσφέρει τις ενημερώσεις των Insiders. Η διαδικασία εγκατάστασης του script είναι αρκετά εύκολη και πραγματοποιείται εξ ολοκλήρου στη Γραμμή εντολών όπως περιγράφεται παρακάτω. Ας δούμε πως γίνεται: Κατεβάστε το script “Offline Insider Enroll” από το GitHub και αποθηκεύστε το οπουδήποτε στο σύστημά σας. Εξαγάγετε το αρχείο για να δείτε το OfflineInsiderEnroll.cmd. Για να τρέξετε το script, κάντε δεξί κλικ στο αρχείο και επιλέξτε ‘Εκτέλεση ως διαχειριστής’. Θα σας ζητηθεί να επιλέξετε το Ring που θέλετε να συνδεθείτε. Περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τα διάφορα rings μπορείτε να βρείτε εδώ. Αφού επιλέξετε το ring που σας ενδιαφέρει, θα σας ζητηθεί να κάνετε επανεκκίνηση του υπολογιστή σας. Μετά την επανεκκίνηση του συστήματος ανοίξτε τον πίνακα ελέγχου του προγράμματος Windows Insider στις Ρυθμίσεις και θα δείτε ότι έχετε προστεθεί στο επιλεγμένο ring. Για να σταματήσετε να ακολουθείτε το πρόγραμμα Windows Insider, μπορείτε να τρέξετε ξανά το script, αλλά αυτή τη φορά επιλέξτε X και στη συνέχεια επανεκκινήστε τον υπολογιστή σας. The post Windows Insider χωρίς λογαριασμό στη Microsoft appeared first on iGuRu. View full post
  6. Εάν έχετε μια συσκευή Windows 10 με ενσωματωμένη οθόνη (π.χ. φορητό υπολογιστή ή tablet), μπορείτε να αλλάξετε το επίπεδο φωτεινότητας της οθόνης σας. Λογικά εάν διαθέτετε μια συσκευή Windows 10 με ενσωματωμένη οθόνη, θα πρέπει από προεπιλογή να βλέπετε ένα ρυθμιστικό φωτεινότητας στο κάτω μέρος του κέντρου ενεργειών. Αν για κάποιο λόγο δεν έχετε αυτήν την ένδειξη, δείτε πώς να την προσθέσετε ή να την αφαιρέσετε και κατά επέκταση πως να προσθέσετε ή αφαιρέσετε οποιαδήποτε ένδειξη από το κέντρο ενεργειών των Windows 10. Εάν δεν διαθέτετε μια Windows 10 συσκευή με ενσωματωμένη οθόνη, το ρυθμιστικό της φωτεινότητας δεν θα είναι διαθέσιμο. Ο λόγος είναι ότι οι ενσωματωμένες οθόνες υπάρχουν σε συσκευές που χρησιμοποιούν μπαταρία. Και μια φωτεινότερη οθόνη χρησιμοποιεί περισσότερη ισχύ, η οποία μειώνει τη διάρκεια ζωής της μπαταρίας. Πως να προσθέστε τον ρυθμιστή φωτεινότητας (Brightness) στο Κέντρο ενεργειών Βήμα 1: Ανοίξτε το κέντρο ενεργειών. Αν δεν ξέρετε πως πληκτρολογήστε ταυτόχρονα τα πλήκτρα Win + A. Βήμα 2: Αν στο κάτω μέρος του κέντρου ενεργειών βλέπετε την λέξη “Ανάπτυξη” κάντε κλικ επάνω της. Αν βλέπετε την λέξη “Σύμπτυξη” πηγαίνετε στο επόμενο βήμα. Βήμα 3: Κάντε δεξί κλικ ή πατήστε παρατεταμένα, μια κενή περιοχή του κέντρου ενεργειών. Στην συνέχεια κάντε κλικ στην ταμπέλα “Επεξεργασία” που θα εμφανιστεί. Βήμα 4: Κάντε κλικ στο “Προσθήκη”. Βήμα 5: Κάντε κλικ στη λέξη “Φωτεινότητα” για να την προσθέσετε. Βήμα 6: Κάντε κλικ στο “Τέλος”. Ακολουθήστε αντίστοιχα βήματα για να αφαιρέσετε την ρύθμιση της φωτεινότητας, με την διαφορά ότι στο Βήμα 4 και μετά, απλά κάντε κλικ στην πινέζα που υπάρχει στην πάνω δεξιά γωνία της φωτεινότητας και μετά πατήστε το πλήκτρο “Τέλος”. Με την ίδια λογική μπορείτε να προσθέσετε ή να αφαιρέσετε οποιαδήποτε ενέργεια δεν θέλετε να φαίνεται. Όπως για παράδειγμα αν δεν έχετε μία touch οθόνη η ενέργεια “Tablet” είναι εντελώς άχρηστη και δεν χρειάζεται να είναι παρούσα. The post Εμφανίστε το ρυθμιστικό φωτεινότητας στο κέντρο ενεργειών των Windows 10 appeared first on iGuRu. View full post
  7. Το Gesturefy είναι ένα extention του Firefox με το οποίο μπορείτε να εκτελείτε εντολές με χειρονομίες, μέσω του ποντικιού σας. Οι χειρονομίες μέσω του ποντικιού ήταν ένα δημοφιλές χαρακτηριστικό στο παλιό Opera, τότε που ο browser Opera εξακολουθούσε να βασίζεται στον δικό του μηχανισμό Presto και το Chrome δεν υπήρχε καν. Αυτές οι απλές συντομεύσεις μπορούν να σας εξοικονομήσουν μερικά κλικ και κατά συνέπεια χρόνο. Ο Firefox με την σειρά του μπορεί να σας παρέχει την δυνατότητα χειρονομιών μέσω του extention Gesturefy. Το πρόσθετο Gesturefy μόλις εγκατασταθεί στον Firefox αρχίζει και εκπαιδεύει τους χρήστες σχετικά με τον τρόπο χρήσης των χειρονομιών του ποντικιού. Πιο συγκεκριμένα, σας λέει να κάνετε δεξί κλικ, να κρατήστε πατημένο το κουμπί και να σύρετε το ποντίκι προς τα κάτω. Αυτή η χειρονομία εκτελεί μια εντολή και συγκεκριμένα έτσι μπορείτε να μεταβείτε στο τέλος της σελίδας. Όταν εκτελείται μία χειρονομία εμφανίζονται τρία οπτικά στοιχεία. Το ένα είναι μια μικρή γραμμή στη θέση του δρομέα, που ονομάζεται ίχνος χειρονομίας (gesture trace), που δείχνει την κίνηση του ποντικιού. Το άλλο είναι ένα κείμενο OSD (επί της οθόνης) το οποίο σας λέει τι κάνει η χειρονομία. Για παράδειγμα, όταν ενεργοποιείτε την προαναφερθείσα χειρονομία, θα δείτε ένα κείμενο που να λέει “Scroll to the bottom” (Μετακινηθείτε στο κάτω μέρος) και θα δείτε επίσης μερικά σύμβολα βέλους που την αντιπροσωπεύουν. Αντίστοιχα πράγματα θα δείτε και για την χειρονομία “Page Back” , όπου αρκεί να κάνετε δεξί κλικ και μετακινήσετε τον κένσορα αριστερά. Φυσικά υπάρχουν πολύ περισσότερες χειρονομίες διαθέσιμες στο Gesturefy. Το πρόσθετο δεν εμφανίζει κάποιο κουμπί στο πρόγραμμα περιήγησης, αλλά έχει μια σελίδα επιλογών που περιλαμβάνει όλες τις κινήσεις. Δείτε τι μπορείτε να κάνετε με αυτό: Δημιουργία νέας καρτέλας Κλείσιμο καρτέλας Επαναφορά Καρτέλας Επαναφόρτωση καρτέλας Πηγαίνετε μία σελίδα πίσω Πηγαίνετε μία σελίδα προς τα εμπρός Μεταβείτε στην κορυφή Κάντε κύλιση προς τα κάτω Εστίαση στην δεξιά καρτέλα Εστίαση στην αριστερή καρτέλα Ανοίξτε τις ρυθμίσεις Gesturefy Ορισμένες χειρονομίες απαιτούν πολλαπλές ενέργειες, που πρέπει να γίνουν σε μια ακολουθία, ενώ κρατάτε συνεχώς το δεξί κουμπί του ποντικιού. Για παράδειγμα, για να ανοίξετε μια νέα καρτέλα, κάντε δεξί κλικ και σύρετε το δρομέα προς τα κάτω και μετά προς τα επάνω χωρίς να αφήσετε το κουμπί του ποντικιού. Μπορεί να ακούγεται δύσκολο στην αρχή, αλλά μπορείτε να το κάνετε απλό αν δεν το σέρνετε πολύ μακριά. Όταν θα κάνετε τη χειρονομία όσο το δυνατόν πιο σύντομη, θα συνειδητοποιήσετε πόσο βολικό είναι. Προσαρμογή Δεν σας αρέσει κάποια χειρονομία μπορείτε να δημιουργήστε μία δική σας χρησιμοποιώντας το κουμπί + ή μπορείτε να αλλάξτε μία υπάρχουσα κάνοντας κλικ σε αυτήν. Η διαδικασία δημιουργίας αποτελείται από τρία βήματα: εντολή, οδηγίες χειρονομίας και ετικέτα. Το Gesturefy σάς επιτρέπει να προσαρμόσετε το χρώμα της γραμμής, την αδιαφάνεια, το πλάτος, το πάχος, το χρώμα της γραμματοσειράς της εντολής, το μέγεθος και το χρώμα κατεύθυνσης της χειρονομίας. Η επιλογή Blacklist μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την προσθήκη ιστότοπων στους οποίους θα απενεργοποιούνται οι χειρονομίες. Rocker χειρονομίες Επιπλέον υπάρχουν και κάποιες πιο προηγμένες χειρονομίες και είναι απενεργοποιημένες από προεπιλογή. Μεταβείτε στο μενού Extras στη σελίδα του πρόσθετου για να τις ενεργοποιήσετε. Οι χειρονομίες Rocker χρησιμοποιούν και τα δύο κουμπιά του ποντικιού. Για παράδειγμα, κάντε δεξί κλικ και κρατήστε πατημένο το κουμπί, ακολουθούμενο από αριστερό κλικ για να εκτελέσετε μια εντολή. Ή χρησιμοποιήστε το αντίστροφα (αριστερό κλικ και κρατήστε πατημένο το δεξί κλικ). Φυσικά, αυτό περιορίζεται σε 2 συνδυασμούς, αλλά τα καλά νέα είναι ότι μπορείτε να τα προσαρμόσετε. Χειρονομίες τροχού Κρατήστε το δεξί ή το αριστερό πλήκτρο του ποντικιού και χρησιμοποιήστε το τροχό κύλισης για να κάνετε μια χειρονομία. Συμπερασματικά Το Gesturefy είναι ένα ανοικτού κώδικα πρόσθετο για το Firefox. Η επέκταση παρέχει έναν πολύ αισθητικό τρόπο περιήγησης στις ιστοσελίδες και με αυτό δεν χρειάζεται να μετακινείτε το ποντίκι στη γραμμή καρτελών κάθε φορά που θέλετε να αλλάξετε, να κλείσετε, να ανοίξετε καρτέλες. Ειδικά όσοι χρησιμοποιούν τις χειρονομίες για να πλοηγούνται σε ένα κινητό τηλέφωνο, θα βρουν το πρόσθετο αυτό πολύ οικείο. The post Gesturefy : Χειρονομίες με το ποντίκι στον Firefox appeared first on iGuRu. View full post
  8. Το TaskExplorer είναι μια δωρεάν εφαρμογή, ανοιχτού κώδικα, για υπολογιστές Windows, που μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως εναλλακτική λύση της Διαχείρισης Εργασιών του λειτουργικού συστήματος. Το TaskExplorer για να δικαιολογήσει την ύπαρξή του ως εναλλακτική λύση του Task Manager, έχει σχεδιαστεί για να παρέχει λειτουργικότητα που στερείται η ενσωματωμένη εφαρμογή των Windows, η Διαχείριση Εργασιών. Το πρόγραμμα είναι διαθέσιμο για εκδόσεις 32 bit και 64 bit των Windows. Η ελάχιστη έκδοση των Windows που μπορεί να τρέξει είναι τα Windows 7. Η ίδια η εφαρμογή βασίζεται στο Qt Framework, που εξηγεί το πολύ μεγάλο μέγεθος των 37 Megabyte. Το TaskExplorer είναι portable πρόγραμμα (δεν χρειάζεται να εγκατασταθεί). Μόλις το τρέξετε εμφανίζει στην κορυφή του παραθύρου του 14 γραμμές απόδοσης, στα αριστερά μια λίστα δέντρων των διαδικασιών που τρέχουν και στα δεξιά πληροφορίες. Η εφαρμογή ενημερώνει τα δεδομένα σε πραγματικό χρόνο, αλλά μπορείτε να πατήσετε το κουμπί παύσης για να σταματήσετε την αυτόματη ανανέωση. Κάνοντας κλικ στο μαύρο βελάκι δίπλα από το κουμπί ανανέωσης, εμφανίζονται επιλογές για να αλλάξετε το χρόνο της αυτόματης ενημέρωσης από την προεπιλεγμένη τιμή 1 δευτερολέπτου σε κάποια άλλη. Οι τιμές κυμαίνονται από εξαιρετικά γρήγορη ανανέωση (κάθε 0,1 δευτερόλεπτα) μέχρι και σε υπερβολικά αργή (κάθε 10 δευτερόλεπτα). Οι γραμμές απόδοσης που εμφανίζονται στην κορυφή του παραθύρου είναι από προεπιλογή οι βασικότερες. Εκεί θα δείτε γενικές πληροφορίες για την δραστηριότητα της μνήμης, εισόδου / εξόδου, CPU, GPU κλπ. Μπορείτε να αλλάξετε τις καρτέλες για να αποκτήσετε πρόσβαση σε προηγμένες πληροφορίες σχετικά με CPU, μνήμη, DNS, services, δίκτυο ή GPU. Στο κάτω μισό του πίνακα εμφανίζονται πληροφορίες για τη συγκεκριμένη διαδικασία. Οι πληροφορίες ενημερώνονται όταν επιλέγετε μια διαδικασία από την αριστερή πλευρική γραμμή. Η οθόνη χωρίζεται σε καρτέλες και μπορείτε να βρείτε πληθώρα πληροφοριών που αναφέρονται εκεί. Από βασικές πληροφορίες, όπως το όνομα και τη διαδρομή ενός αρχείου εικόνας, μέχρι τα handles, sockets, threads και άλλα. Αν κάνετε δεξί κλικ σε οποιαδήποτε διαδικασία στην πλαϊνή γραμμή θα εμφανίσετε ένα μενού. Αυτό περιλαμβάνει τις συνήθεις επιλογές, π.χ. τερματισμό ή άνοιγμα φακέλου, αλλά και επιλογές αλλαγής προτεραιότητας ή συγγένειας, δικαιωμάτων ή άλλων προχωρημένων επιλογών, όπως “εκτέλεση ως χρήστης”, δημιουργία σφαλμάτων συντριβής ή debug. Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε το TaskExplorer για να ελευθερώσετε μνήμη με πολλούς τρόπους, να αδειάσετε την προσωρινή μνήμη DNS, να αναζητήσετε handles, modules ή strings (στη μνήμη) ή να αλλάξετε την κατάσταση ισχύος του υπολογιστή. Το TaskExplorer είναι ένας ισχυρός διαχειριστής εργασιών για συσκευές Microsoft Windows. Έχει σχεδιαστεί για προχωρημένους χρήστες καθώς παρέχει πληροφορίες που οι περισσότεροι απλοί χρήστες δεν χρειάζονται. The post TaskExplorer : μια εναλλακτική λύση διαχείρισης εργασιών των Windows appeared first on iGuRu. View full post
  9. Το findtheinvisiblecow είναι ένα site που θα φροντίσει να σας κρατήσει απασχολημένους για όση ώρα βαριέστε θανάσιμα. Θα λέγαμε μάλιστα ότι υπάρχει κίνδυνος να κολλήσετε. Πρόκειται για μία ιστοσελίδα που περιέχει ένα “καμμένο” παιχνίδι. Στο findtheinvisiblecow , όπως άλλωστε το λέει και το όνομα της ιστοσελίδας, προσπαθείτε με το ποντίκι σας να βρείτε μία αόρατη αγελάδα που βρίσκεται κάπου στην οθόνη σας. Κάνοντας συνεχή κλικς στην οθόνη σας προσπαθείτε να μαντέψετε που κρύβεται. Επίσης στο σημείο που βρίσκεται η αγελάδα, αλλάζει σχήμα και ο κένσορά σας. Η οθόνη παρουσιάζεται εντελώς λευκή και το μόνο που έχετε σαν ένδειξη αν το κλικ που κάνατε είναι κοντά ή μακρυά από την αγελάδα, είναι ο ήχος που ακούτε από τα ηχεία. Όσο πιο κοντά στην αγελάδα κάνετε το κλικ τόσο πιο γρήγορο και έντονο ήχο ακούτε. Όσο πιο μακρυά κάνατε το κλικ τόσο αυτός γίνεται πιο σιγανός και αργός. Κάτι σαν το παιχνίδι “κρύο-ζέστη”. Το findtheinvisiblecow σας φυλάει μία έκπληξη. Για κάθε αγελάδα που βρίσκεται κερδίζετε και 1 πόντο. Όταν βρείτε πέντε φορές την αγελάδα, δηλαδή όταν αποκτήσετε πέντε πόντους τότε ξεκλειδώνει και ένα άλλο ζώο, η κατσίκα !! Οπότε μπορείτε κάλλιστα να προσπαθήσετε να βρείτε την κατσίκα. Στους πενήντα πόντους ξεκλειδώνει η αλεπού. Οι ήχοι “κρύο-ζέστη” στην κατσίκα και στην αλεπού είναι διαφορετικοί και προσομοιάζουν το αντίστοιχο ζώο. Μπορείτε να κάνετε το παιχνίδι πιο δύσκολο, τσεκάροντας το “Exepert mode” όπου δεν αλλάζει ο κένσορας πάνω στο ζώο και μόνο με τα κλικς και τον ήχο μπορείτε να ανακαλύψετε που βρίσκεται. Προσοχή μόνο, γιατί το findtheinvisiblecow ως καμένο παιχνίδι είναι εντελώς εθιστικό και θα σας φάει όλη την ημέρα. Αν θέλετε και άλλα παιχνίδια τέτοιου είδους επισκεφτείτε την ιστοσελίδα μας εδώ και θα βρείτε μία συλλογή με επτά εντελώς καμμένα παιχνίδια. The post findtheinvisiblecow : Ένα site για όσους βαριούνται appeared first on iGuRu. View full post
  10. Ίσως έχετε ακούσει την ορολογία Dual Core ή Quad Core. Ακόμα μπορεί και εσείς ο ίδιος να υπερηφανεύεστε ότι έχετε ένα μηχάνημα με τετραπλό πυρήνα. Ξέρετε αλήθεια τι σημαίνει αυτό και δικαιολογεί να φουσκώνετε από περηφάνια; Όταν αγοράζετε ένα νέο υπολογιστή, το τι θα είναι ο επεξεργαστής είναι η πιο σημαντική απόφαση. Αλλά υπάρχει πολλή ορολογία, ειδικά στους πυρήνες. Χρειάζεστε έναν με dual core (διπλό πυρήνα), έναν με quad core (τετραπλό πυρήνα), έναν με hexa πυρήνα (εξαπλό πυρήνα), έναν με octo core (οκταπλό πυρήνα)… Ας αφήσουμε κατά μέρος τη φρασεολογία και να καταλάβουμε τι σημαίνουν πραγματικά όλοι αυτοί οι πυρήνες. Dual Core vs. Quad Core Εδώ είναι όλα όσα πρέπει να ξέρετε: Υπάρχει πάντα μόνο ένα τσιπ επεξεργαστή. Το τσιπ μπορεί να έχει έναν, δύο, τέσσερις, έξι ή οκτώ πυρήνες. Επί του παρόντος, ένας επεξεργαστής με 18 πυρήνες είναι ο καλύτερος που μπορείτε να φτάσετε, τουλάχιστον σε καταναλωτικούς υπολογιστές. Κάθε “πυρήνας” είναι το τμήμα του τσιπ που κάνει τις εργασίες επεξεργασίας. Ουσιαστικά, κάθε πυρήνας είναι μια κεντρική μονάδα επεξεργασίας (CPU) . Σε αυτό το άρθρο θα ασχοληθούμε με επεξεργαστές διπλού πυρήνα (dual core) εναντίον τετραπλού πυρήνα (quad core), καθαρά για υπολογιστές και όχι για smartphones. Πώς επηρεάζεται η ταχύτητα από επεξεργαστές dual και quad core Ίσως να νομίζετε ότι όσοι περισσότεροι πυρήνες υπάρχουν στον επεξεργαστή σας τόσο γρηγορότερος είναι αυτός συνολικά. Αυτό δεν συμβαίνει πάντα. Είναι λίγο πιο περίπλοκο. Οι περισσότεροι πυρήνες είναι γρηγορότεροι μόνο εάν ένα πρόγραμμα μπορεί να χωρίσει τα καθήκοντά του μεταξύ των πυρήνων. Δεν αναπτύσσονται όλα τα προγράμματα για να χωρίζουν τις εργασίες τους μεταξύ πυρήνων. Θα το αναλύσουμε περισσότερο λίγο πιο κάτω. Η ταχύτητα ρολογιού (clock speed) κάθε πυρήνα είναι επίσης ένας κρίσιμος παράγοντας στην ταχύτητα, όπως και η αρχιτεκτονική. Μια νεότερη CPU διπλού πυρήνα με υψηλότερη ταχύτητα ρολογιού συχνά θα ξεπεράσει ένα παλαιότερο επεξεργαστή τετραπλού πυρήνα με χαμηλότερη ταχύτητα ρολογιού (!!). Κατανάλωση ενέργειας Περισσότεροι πυρήνες οδηγούν επίσης σε υψηλότερη κατανάλωση ενέργειας από τον επεξεργαστή. Όταν ο επεξεργαστής είναι ενεργοποιημένος, παρέχει ενέργεια σε όλους ταυτόχρονα τους πυρήνες και όχι μόνο σε ένα τη φορά. Οι κατασκευαστές τσιπ έχουν προσπαθήσει να μειώσουν την κατανάλωση ενέργειας και να κάνουν τους επεξεργαστές πιο ενεργειακά αποδοτικούς. Αλλά, ως γενικός κανόνας, ένας επεξεργαστής τετραπλού πυρήνα θα αντλήσει περισσότερη ενέργεια από τον φορητό υπολογιστή σας (και έτσι αν είστε σε laptop τότε θα τελειώσει την μπαταρία του πιο γρήγορα). Περισσότεροι πυρήνες ισοδυναμούν με περισσότερη θερμότητα Η θερμότητα που παράγεται από ένα επεξεργαστή την επηρεάζουν περισσότεροι παράγοντες από τον πυρήνα. Αλλά και πάλι, κατά κανόνα, περισσότεροι πυρήνες οδηγούν σε περισσότερη θερμότητα. Λόγω αυτής της πρόσθετης θερμότητας, οι κατασκευαστές πρέπει να προσθέσουν καλύτερους ανεμιστήρες ή άλλες λύσεις ψύξης. Είναι οι Quad Core επεξεργαστές πιο ακριβοί από τους Dual Core; Περισσότεροι πυρήνες δεν είναι πάντοτε υψηλότερη τιμή. Όπως είπαμε νωρίτερα, η ταχύτητα του ρολογιού, οι εκδόσεις αρχιτεκτονικής και άλλες εκτιμήσεις, μπαίνουν στο παιχνίδι της τιμής και της απόδοσης. Αλλά εάν όλοι οι άλλοι παράγοντες είναι ίδιοι, τότε περισσότεροι πυρήνες σημαίνει υψηλότερη τιμή. Είναι όλα σχετικά με το λογισμικό Εδώ είναι το βρώμικο μικρό μυστικό που οι κατασκευαστές chip δεν θέλουν να ξέρετε. H ταχύτητα δεν έχει να κάνει με τον αριθμό των πυρήνων που έχετε, αλλά για το λογισμικό που εκτελείτε στον υπολογιστή σας. Τα προγράμματα θα πρέπει να έχουν αναπτυχθούν ειδικά για να επωφεληθούν από πολλούς πυρήνες. Ένα τέτοιο “multi-threaded software” (λογισμικό πολλαπλών νημάτων) δεν είναι τόσο συνηθισμένο όσο νομίζετε. Εξίσου σημαντικό είναι, ακόμα και αν πρόκειται για ένα πρόγραμμα multi-threaded, για ποιο ακριβώς σκοπό το χρησιμοποιείται. Για παράδειγμα, το πρόγραμμα περιήγησης Google Chrome υποστηρίζει πολλές διαδικασίες, όπως και το λογισμικό επεξεργασίας βίντεο Adobe Premier Pro. Το Adobe Premier Pro δίνει εντολή σε διαφορετικούς πυρήνες να δουλέψουν σε διαφορετικές πτυχές της επεξεργασίας σας. Λαμβάνοντας υπόψη τις μεγάλες απαιτήσεις που εμπλέκονται στην επεξεργασία βίντεο, οι περισσότεροι πυρήνες έχουν κάποιο νόημα, καθώς κάθε πυρήνας μπορεί να λειτουργήσει ένα ξεχωριστό κομμάτι της συνολικής επεξεργασίας. Ομοίως, το Google Chrome δίνει εντολή σε διαφορετικούς πυρήνες να λειτουργούν σε διαφορετικές καρτέλες. Αλλά εδώ υπάρχει ένα θεματάκι. Μόλις ανοίξετε μια ιστοσελίδα σε μια καρτέλα, αυτή είναι συνήθως στατική. Δεν απαιτούνται περαιτέρω εργασίες επεξεργασίας. Η υπόλοιπη εργασία που απαιτείται είναι για την αποθήκευση της σελίδας στη μνήμη RAM. Αυτό σημαίνει ότι αν και ο πυρήνας μπορεί να χρησιμοποιηθεί για μια καρτέλα, στη πραγματικότητα δεν υπάρχει ανάγκη. Αυτό το παράδειγμα του Google Chrome είναι μια απεικόνιση του πώς ακόμη και το multi-threaded λογισμικό, μπορεί να μην σας δώσει την απόδοση του πληρώσατε και αναμένετε. Διπλάσιος πυρήνας δεν σημαίνει διπλάσια ταχύτητα Λοιπόν, ας υποθέσουμε ότι έχετε το σωστό λογισμικό και όλος ο άλλος σας εξοπλισμός είναι ο ίδιος. Θα ήταν τότε ένας quad core επεξεργαστής δύο φορές πιο γρήγορος από έναν dual core επεξεργαστή; Όχι. Η αύξηση των πυρήνων δεν αντιμετωπίζει το πρόβλημα του scaling του λογισμικού. Το scaling στους πυρήνες είναι η θεωρητική ικανότητα κάθε λογισμικού να εκχωρεί τις σωστές εργασίες στους σωστούς πυρήνες, έτσι ώστε κάθε πυρήνας να υπολογίζει με τη βέλτιστη ταχύτητά του. Αυτό δεν συμβαίνει στην πραγματικότητα. Στην πραγματικότητα, οι εργασίες χωρίζονται διαδοχικά (που κάνουν και τα περισσότερα multi-threaded λογισμικά) ή τυχαία. Για παράδειγμα, ας υποθέσουμε ότι έχετε επεξεργαστή τετραπλού πυρήνα (Core1, Core2, Core3, Core4). Πρέπει να κάνετε τρεις εργασίες (Ε1, Ε2, Ε3) για να ολοκληρώσετε μια ενέργεια και κάθε εργασία έχει πέντε πράξεις (Π1, Π2, Π3, Π4, Π5). Το καλύτερο λογισμικό θα διαιρέσει τις εργασίες ως εξής: Core1 = Π1Ε1 Core2 = Π1Ε2 Core3 = Π1Ε3 Core4 = Π2Ε1 Ωστόσο, το λογισμικό δεν είναι έξυπνο. Εάν το κομμάτι Π1Ε3 είναι η πιο δύσκολη και η πιο μακρύτερη εργασία, το λογισμικό θα πρέπει να χωρίσει το Π1Ε3 μεταξύ των Core3 και Core4. Όμως δεν συμβαίνει αυτό και έτσι μετά την ολοκλήρωση των καθηκόντων τους οι Core1 και Core2, θα πρέπει να περιμένουν να ολοκληρωθεί η πιο αργή εργασία του Core3 για να συνεχιστεί η συνολική επεξεργασία. Όλα αυτά είναι ένας κυκλικός τρόπος να πούμε ότι το λογισμικό, όπως είναι σήμερα, δεν είναι βελτιστοποιημένο για να αξιοποιήσει πλήρως τους πολλαπλούς πυρήνες. Και ο διπλασιασμός των πυρήνων δεν ισοδυναμεί με διπλασιασμό των ταχυτήτων. Πού βοηθάνε πραγματικά οι παραπάνω πυρήνες; Τώρα που ξέρετε τι κάνουν οι πυρήνες και τους περιορισμούς τους στην ενίσχυση της απόδοσης, πρέπει να αναρωτηθείτε: “Χρειάζομαι περισσότερους πυρήνες;” Λοιπόν, εξαρτάται από το τι σκοπεύετε να κάνετε μαζί τους. Dual core και Quad core στα παιχνίδια Αν είστε φανατικός gamer, τότε βάλτε περισσότερους πυρήνες στον υπολογιστή σας . Η συντριπτική πλειοψηφία των νέων τίτλων των παιχνιδιών από τα μεγάλα στούντιο, υποστηρίζουν την multi-threaded αρχιτεκτονική. Τα βιντεοπαιχνίδια εξακολουθούν να εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από την κάρτα γραφικών για να φαίνονται ρεαλιστικά, αλλά βοηθά και ένας επεξεργαστής πολλαπλών πυρήνων. Επεξεργασία βίντεο ή ήχου https://www.youtube.com/watch?v=9mlloZT5ZyY Για οποιονδήποτε επαγγελματία που εργάζεται με προγράμματα βίντεο ή ήχου, οι περισσότεροι πυρήνες θα είναι επωφελείς. Τα περισσότερα από τα δημοφιλή εργαλεία επεξεργασίας ήχου και βίντεο εκμεταλλεύονται την επεξεργασία πολλαπλών πυρήνων. Photoshop και Σχεδιασμός Εάν είστε σχεδιαστής, τότε η υψηλότερη ταχύτητα ρολογιού και περισσότερη μνήμη cache του επεξεργαστή θα αυξήσει την ταχύτητα καλύτερα από τους περισσότερους πυρήνες. Ακόμα και το πιο δημοφιλές λογισμικό σχεδιασμού, το Adobe Photoshop, υποστηρίζει σε μεγάλο βαθμό τις single threaded διαδικασίες. Οι πολλοί πυρήνες δεν πρόκειται να σας δώσουν σημαντική διαφορά. Θα πρέπει να έχετε περισσότερους πυρήνες; Συνολικά, για τους απλούς, κοινούς υπολογιστές, ένας quad core επεξεργαστής θα εκτελέσει ταχύτερα μία εργασία από ένα dual core επεξεργαστή. Κάθε πρόγραμμα που ανοίγετε θα λειτουργεί με τον δικό του πυρήνα, οπότε συνολικά οι ταχύτητες θα είναι καλύτερες. Εάν χρησιμοποιείτε ταυτόχρονα πολλά προγράμματα, εναλλάσσοντας τα συχνά μεταξύ τους, και αναθέτοντάς τα δικά τους καθήκοντα, τότε χρειάζεστε έναν επεξεργαστή με περισσότερους πυρήνες. Απλά θυμηθείτε ότι: η συνολική απόδοση του συστήματος είναι ένας τομέας όπου επηρεάζεται από πάρα πολλούς παράγοντες. Μην περιμένετε το μηχάνημά σας να πετάει μόνο επειδή αλλάξατε ένα στοιχείο, όπως ο επεξεργαστής. Επιλέξτε με σύνεση και αγοράστε τον κατάλληλο επεξεργαστή για τις ανάγκες σας. The post Τι σημαίνει “Dual Core” και τι “Quad Core”; appeared first on iGuRu. View full post
  11. Είτε την χρειάζεστε για το τηλέφωνο σας, ή την φωτογραφική μηχανή σας ή για κάποιο άλλο gadget, η αγορά για μια κάρτας microSD φαίνεται να είναι ένα αρκετά απλό πράγμα, σωστά; Κι’όμως, υπάρχουν πολλά περισσότερα που πρέπει να ξέρετε για να επιλέξετε μία microSD κάρτα. Είναι εκπληκτικά εύκολο να καταλήξετε να πέσετε σε μια σειρά παγίδων. Στο τέλος είτε θα την υπερπληρώσετε ώστε να έχει τρομερή απόδοση, είτε η κάρτα δεν λειτουργεί καθόλου για εσάς. Ας ρίξουμε μια ματιά σε ποια λάθη πρέπει να αποφύγετε όταν θα κατεβείτε στα μαγαζιά για να αγοράζετε μια κάρτα microSD. 1. Αγορά μη συμβατών καρτών SD Όλες οι κάρτες microSD ταιριάζουν σε όλες τις υποδοχές κάρτας microSD, αλλά δεν λειτουργούν όλες. Υπάρχουν τέσσερις διαφορετικές μορφές καρτών, καθώς και διαφορετικά πρότυπα, τα οποία καθορίζουν τη συμβατότητα. Οι τρεις κύριες μορφές, τις οποίες πιθανότατα γνωρίζετε ήδη, είναι SD, SDHC και SDXC (ή κάρτες microSD, microSDHC και microSDXC). Οι κάρτες microSD και οι πλήρους μεγέθους SD βασίζονται στην ίδια προδιαγραφή. Η τέταρτη μορφή είναι η SDUC. Αυτή ανακοινώθηκε τον Ιούνιο του 2018 και ήδη κυκλοφορεί στα ράφια των καταστημάτων. Κάθε μορφή ακολουθεί την προδιαγραφή SD, αλλά δεν λειτουργεί με τους ίδιους τρόπους. Ως αποτέλεσμα, οι μορφές δεν είναι συμβατές χρονολογικά. Δεν μπορείτε να χρησιμοποιήσετε νεότερες κάρτες σε υλικό που υποστηρίζει μόνο με παλαιότερες μορφές. Οι διαφορές μεταξύ των μορφών είναι σημαντικές: microSD: Έχει χωρητικότητα μέχρι 2GB και λειτουργεί σε οποιαδήποτε υποδοχή microSD. microSDHC: Διαθέτει χωρητικότητα μεγαλύτερη από 2 GB και έως 32 GB και λειτουργεί σε υλικό που υποστηρίζει SDHC και SDXC. microSDXC: Διαθέτει χωρητικότητα άνω των 32GB και μέχρι 2TB (αν μέχρι τώρα, το 1TB είναι η μεγαλύτερη διαθέσιμη κάρτα) και υποστηρίζεται μόνο σε συσκευές συμβατές με SDXC. microSDUC: Υποστηρίζει κάρτες έως και 128TB και απαιτεί συμβατή συσκευή. Εκτός από τον έλεγχο της συμβατότητας της μορφής μιας κάρτας με το υλικό σας, θα πρέπει να ελέγξετε και άλλες λεπτομέρειες. Χωρητικότητα Πρώτον, το υλικό που έχει υποδοχή για microSDXC δεν υποστηρίζει αυτόματα κάθε μέγεθος κάρτας σε αυτή τη μορφή. Το Samsung Galaxy S9, για παράδειγμα, υποστηρίζει επίσημα κάρτες μέχρι 400GB. Δεν υπάρχει εγγύηση ότι μία ίδια κάρτα 512GB θα λειτουργήσει. Και αν σκοπεύετε να χρησιμοποιήσετε μία κάρτα microSD με τον υπολογιστή σας με οποιοδήποτε τρόπο – για παράδειγμα, για να μετακινήσετε και να αντιγράψετε αρχεία – θα πρέπει επίσης να βεβαιωθείτε ότι ο υπολογιστής σας υποστηρίζει το σύστημα αρχείων με το οποίο διαμορφώνεται η κάρτα. Οι κάρτες MicroSDXC χρησιμοποιούν το σύστημα exFAT από προεπιλογή. Τα Windows υποστηρίζουν το exFAT για πάνω από μια δεκαετία, αλλά τα macOS μόνο από την έκδοση 10.6.5 και μετά (Snow Leopard). Υψηλή ταχύτητα Οι μορφές SDHC και SDXC μπορούν να υποστηρίξουν τη Ultra High Speed (UHS) bus interface, (διεπαφή διαύλου υπερυψηλής ταχύτητας), η οποία επιτρέπει στα δεδομένα να κινούνται με ταχύτερο ρυθμό. Οι τρεις εκδόσεις του UHS είναι UHS-I (με ταχύτητες bus μέχρι 104MBps), UHS-II (έως 312MBps) και UHS-III (μέχρι 624MBps). Προκειμένου να επωφεληθείτε από την αυξημένη απόδοση του UHS, το υλικό σας πρέπει να το υποστηρίξει. Οι κάρτες μνήμης UHS θα λειτουργούν σε παλαιότερες υποδοχές, αλλά με μειωμένη ταχύτητα bus, στα 25MBps. 2. Επιλέγοντας την λάθος ταχύτητα Ο προσδιορισμός της ταχύτητας μιας κάρτας microSD είναι ακόμη πιο περίπλοκος από την αποκρυπτογράφηση των μορφών και της συμβατότητας. Υπάρχουν περίπου έξι τρόποι για να δείξετε πόσο γρήγορη είναι μια κάρτα και δεν είναι ασυνήθιστο για τους κατασκευαστές να τα χρησιμοποιούν όλα αυτά μαζί. Speed Class (κατηγορία ταχύτητας) Η Speed Class (κατηγορία ταχύτητας) εμφανίζει την ελάχιστη ταχύτητα εγγραφής μιας κάρτας μνήμης σε megabytes ανά δευτερόλεπτο. Υπάρχουν τέσσερις κατηγορίες ταχύτητας που ορίζονται ως εξής: Class 2: Τουλάχιστον 2MBps. Class 4: Τουλάχιστον 4MBps. Class 6: Τουλάχιστον 6MBps. Class 10: Τουλάχιστον 10MBps. Η εμφάνιση των ελάχιστων επιδόσεων σάς βοηθά να προσδιορίσετε αν μια κάρτα είναι κατάλληλη για μια συγκεκριμένη εργασία. Αλλά επειδή δεν σας λέει τίποτα για τις μέγιστες ταχύτητες, είναι τεχνικά πιθανό μια κάρτα Class 2 να είναι ταχύτερη από μια κάρτα Class 6 (!!). Οι κάρτες της Class 10 πρέπει πάντοτε να θεωρούνται ως αισθητά ταχύτερες, καθώς έχουν bus speed 25MBps (σε σύγκριση με 12,5MBps για κάρτες από Class 2 έως Class 6). UHS Speed Class Η UHS speed class εμφανίζει την ελάχιστη ταχύτητα εγγραφής για τις κάρτες microSD που υποστηρίζουν τις ταχύτητες διαύλου UHS-I, II και III. Το αναφέρουμε ως ξεχωριστή κατηγορία επειδή ορισμένοι κατασκευαστές καταγράφουν και τις δύο κατηγορίες στις κάρτες τους. Οι δύο κατηγορίες ταχύτητας UHS είναι: U1: Ταχύτητα εγγραφής τουλάχιστον 10MBps. U3: Ταχύτητα εγγραφής τουλάχιστον 30MBps. Application Performance Class (Κατηγορία απόδοσης εφαρμογών) Πάρτε ανάσα! Πάμε: Η Application Performance Class καθορίζει μια ελάχιστη ταχύτητα εγγραφής των 10MBps, μαζί με ελάχιστες τυχαίες ταχύτητες ανάγνωσης και εγγραφής που μετριούνται στις λειτουργίες εισόδου / εξόδου ανά δευτερόλεπτο (input/output operations per second = IOPS). Αυτό εγγυάται ένα αποδεκτό επίπεδο απόδοσης όταν αποθηκεύετε και εκτελείτε εφαρμογές Android στην κάρτα σας. Υπάρχουν δύο κατηγορίες: A1: Ελάχιστη τυχαία ταχύτητα ανάγνωσης 1500IOPS. τυχαία ταχύτητα εγγραφής 500IOPS. A2: Ελάχιστη τυχαία ταχύτητα ανάγνωσης 4000IOPS. τυχαία ταχύτητα εγγραφής 200IOPS. Φρίκη έτσι; Ας το πούμε πιο απλά. Η Application Performance Class είναι κάτι που μπορείτε να εξετάσετε όταν προγραμματίζετε να εγκαταστήσετε εφαρμογές Android σε μια κάρτα microSD . Δεν είναι όμως αναγκαιότητα, καθώς οι κάρτες χωρίς βαθμολογία Α μπορούν να συνεχίσουν να λειτουργούν μιά χαρά. Video Speed Class (Βαθμολογία ταχύτητας βίντεο) Η Video Speed Class ορίζει μια ελάχιστη ταχύτητα εγγραφής, η οποία είναι απαραίτητη κατά τη λήψη βίντεο. Όσο υψηλότερη είναι η ανάλυση του βίντεο, τόσο μεγαλύτερη ταχύτητα εγγραφής χρειάζεστε. Υπάρχουν πέντε κατηγορίες για την Video Speed Class: V6: Ελάχιστη ταχύτητα εγγραφής 6MBps. V10: Ελάχιστη ταχύτητα εγγραφής 10MBps. V30: Ελάχιστη ταχύτητα εγγραφής 30MBps. V60: Ελάχιστη ταχύτητα εγγραφής 60MBps. V90: Ελάχιστη ταχύτητα εγγραφής 90MBps. Με λίγα λόγια, η microSD που φοράτε στην φωτογραφική σας μηχανή πιθανότατα δεν κάνει για την action βιντεοκάμερά σας. Rated Speed (Βαθμολογία ταχύτητας) Ενώ είναι γενικά ασφαλές να υποθέσουμε ότι μια υψηλότερη κατηγορία ταχύτητας συσχετίζεται με την ταχύτερη απόδοση, σε όλο το εύρος. Ορισμένοι κατασκευαστές παραθέτουν επίσης και μια μέγιστη ταχύτητα για τα προϊόντα τους. Αυτές οι ταχύτητες είναι σε megabytes ανά δευτερόλεπτο και σας βοηθούν να διαλέξετε τις απόλυτα πιο γρήγορες κάρτες. Ωστόσο, οι ταχύτητες βασίζονται σε δοκιμές κατασκευαστών, έτσι ώστε να αντιπροσωπεύουν ένα βέλτιστο σενάριο και όχι τις πραγματικές επιδόσεις. Στην πράξη, υπάρχουν και άλλοι εξωτερικοί παράγοντες που επηρεάζουν τις ταχύτητες ανάγνωσης και εγγραφής. Αν αντιγράφετε αρχεία στον υπολογιστή σας, για παράδειγμα, οι προδιαγραφές του υπολογιστή σας – και ακόμη και το καλώδιο USB που χρησιμοποιείτε – θα παίξουν κάποιο ρόλο. Relative Speed (Σχετική ταχύτητα) Ο άλλος τρόπος που οι κατασκευαστές δείχνουν την ταχύτητα των καρτών τους είναι όπως το έκαναν παλιά με τα CD. Το αρχικό μέγεθος μεταφοράς για τα CD ήταν 150KBps. Καθώς αναπτύχθηκαν οι δίσκοι, άρχισαν να διαφημίζονταν ότι ήταν 2x, 4x, 16x και ούτω καθεξής, δείχνοντας πόσο πολλές φορές παραπάνω ήταν ταχύτερα από τα 150KBps. Θα βλέπετε συχνά κάρτες microSD με αυτή την ετικέτα. Όταν μια κάρτα περιγράφεται ως 100x, αυτό σημαίνει 100 x 150KBps, το οποίο είναι 15MBps. Αυτή η ταχύτητα είναι και πάλι υπό ιδανικές εργαστηριακές συνθήκες. 3. Επιλέγοντας τη λάθος κάρτα SD για την εργασία σας Όταν αγοράζετε μια κάρτα microSD, είναι σημαντικό να επιλέξετε την κατάλληλη για την προοριζόμενη χρήση. Αυτό σημαίνει εύρεση μιας κάρτας που είναι αρκετά μεγάλη και αρκετά γρήγορη, αλλά όχι απαραίτητα η μεγαλύτερη και η ταχύτερη κάρτα που υπάρχει. Οι κάρτες υψηλής χωρητικότητας UHS-II U3 ​​συχνά έχουν πολύ υψηλή τιμή και δεν θα παρατηρήσετε πάντοτε τα οφέλη που προσφέρουν. Εάν χρησιμοποιείτε μια κάρτα microSD για να αποθηκεύετε εφαρμογές στο smartphone σας, τότε αγοράστε μία με καλή Application Performance Class (κατηγορία επιδόσεων εφαρμογών). Αλλά εάν θέλετε μια κάρτα ώστε να μπορείτε να τραβάτε βίντεο 4K στο τηλέφωνό σας, προτιμήστε το μέγεθος και την ταχύτητα. Η SD Card Association συνιστά UHS Speed ​​Class 3 (U3) ή ανώτερη για μία λήψη βίντεο 4K. Για βίντεο Full HD, προτείνει την Class 10 ή την Class 6 κατ’ελάχιστον. Εάν η ταχύτητα εγγραφής της κάρτας σας είναι πολύ αργή, θα χαθούν frames και η ταινία σας θα έχει διακοπτόμενη εικόνα, δε θα φαίνεται δηλαδή η κίνηση ομαλή. Για τη φωτογραφία, ορισμένοι χρήστες προτιμούν αρκετά μικρότερες σε χωρητικότητα κάρτες σε σχέση με τις μεγάλες, ώστε να ελαχιστοποιούν τον κίνδυνο να χάσουν όλες τις φωτογραφίες τους εάν μια κάρτα χαλάσει. Εάν πραγματοποιείτε λήψη RAW, όπου τα αρχεία κάθε φωτογραφίας μπορεί να είναι 50MB ή περισσότερο, θα επωφεληθείτε από την ταχύτητα U1 ή U3 (αλλά θα χρειαστείτε τουλάχιστον μορφή SDHC). Και σε περίπτωση που αναρωτιέστε, δεν υπάρχει διαφορά μεταξύ μιας κάρτας SD, πλήρους μεγέθους, και μιας κάρτας microSD που βρίσκεται μέσα σε έναν προσαρμογέα SD. Αν η κάμερά σας διαθέτει μόνο μια υποδοχή SD, μπορείτε ακόμα να χρησιμοποιήσετε μια κάρτα microSD μέσα σε ένα προσαρμογέα (adapter). 4. Αγοράζοντας ψεύτικες κάρτες MicroSD Ακούγεται σαν ένα προφανές πράγμα που θα πρέπει να αποφύγετε, αλλά δυστυχώς, η αγορά πλαστών microSD είναι απίστευτα εύκολη. Αν βρείτε μια καλή τιμή για επώνυμες κάρτες μνήμης από έναν μη αξιόπιστο πωλητή, υπάρχει πραγματικός κίνδυνος να είναι πλαστές. Στην πραγματικότητα, πριν από μερικά χρόνια, ένας μηχανικός της SanDisk δήλωσε ότι το ένα τρίτο των καρτών με το σήμα SanDisk ήταν απομιμήσεις . Είναι απίθανο ο αριθμός αυτός να έχει μειωθεί από τότε. Οι οδηγοί αγοράς στο eBay, περιλαμβάνουν μια σελίδα σχετικά με την επισήμανση των πλαστών καρτών, εξαιτίας του πόσο συνηθισμένες είναι. Οι πωλητές της Amazon Warehouse έχουν επίσης κατηγορηθεί για απομιμήσεις. Αν αγοράζετε από μια πηγή που δεν είστε σίγουροι, ελέγξτε πρώτα τα σχόλια των προηγούμενων πελατών. Οι πλαστές κάρτες αναφέρουν σωστά τη χωρητικότητα που εμφανίζεται στη συσκευασία, αλλά στην πραγματικότητα περιέχουν πολύ λιγότερη. Δεν θα το παρατηρήσετε έως ότου η κάρτα γεμίσει απροσδόκητα γρήγορα (!!). Χρησιμοποιήστε το βοηθητικό πρόγραμμα H2testw για Windows ή το F3 για Mac και Linux, για να ελέγξετε ότι οι κάρτες microSD που έχετε στα χέρια σας είναι γνήσιες . 5. Φτηνές και ανώνυμες Οι περισσότεροι από εσάς έχουν την εμπειρία μίας flash κάρτας μνήμης που σταμάτησε να εργάζεται, χωρίς προφανή λόγο. Ενώ η αξιοπιστία είναι γενικά εξαιρετική, οι κάρτες microSD αποτυγχάνουν και όταν το κάνουν, θα πάρουν μαζί σας όλα τα δεδομένα σας. Για το λόγο αυτό, η αγορά καρτών από μεγάλα ονόματα κατασκευαστών είναι πάντα καλύτερη λύση σε σχέση με αυτές που είναι χωρίς όνομα και πολύ φτηνότερες. Λογικά στις επώνυμες περιμένετε καλύτερες επιδόσεις, υψηλότερα επίπεδα αξιοπιστίας, περισσότερη ευρωστία, κάρτες που προστατεύονται κατά κανόνα από κραδασμούς, νερό, ακόμα και από τις ακτίνες Χ του αεροδρομίου. Στις επώνυμες παίρνετε επίσης και άλλες εγγυήσεις, όπως εγγύηση εφ’όρου ζωής, καθώς και πρόσβαση σε λογισμικό ανάκλησης εικόνων. Οι κατασκευαστές όπως η Lexar και η SanDisk το προσφέρουν αυτό ως standard. Ποια είναι η τέλεια κάρτα MicroSD; Τώρα ξέρετε πώς να αποφύγετε την αγορά της λάθος κάρτας. Το μόνο που χρειάζεται να κάνετε είναι να υπολογίσετε ποια είναι η σωστή κάρτα για κάθε δουλειά που θέλετε να κάνετε. Ποια ταχύτητα χρειάζεστε για το συγκεκριμένο μηχάνημά σας. Θα πρέπει να πάρετε μια τεράστια κάρτα 400GB; Ελπίζουμε αυτός ο οδηγός μας να σας βοηθήσει να επιλέξετε την σωστότερη microSD για εσάς. The post 5 λάθη που πρέπει να αποφύγετε κατά την αγορά μιας κάρτας microSD appeared first on iGuRu. View full post
  12. Ξέρετε πώς να χρησιμοποιήσετε έναν υπολογιστή , αλλά πόσο εξοικειωμένοι είστε με αυτά που είναι μέσα του; Μπορείτε να αναγνωρίσετε τα επιμέρους κομμάτια του; Ξέρετε τι κάνει το κάθε ένα; Όσο περίπλοκες και να φαίνονται οι εσωτερικές λειτουργίες και τα εξαρτήματα ενός ηλεκτρονικού υπολογιστή στη ουσία για την ύπαρξή του χρειάζονται μόνο από μερικά κομμάτια. Αλλά ποια είναι αυτά τα διαφορετικά μέρη ενός υπολογιστή; Σε αυτό το άρθρο θα σας δείξουμε πώς μπορείτε να αναγνωρίσετε τα μέρη του υπολογιστή σας, με το όνομα τους και να ξέρετε για ποιο σκοπό υπάρχει το κάθε ένα. Μετά θα σας δείξουμε πως μπορείτε να αντικαταστήσετε ένα ελαττωματικό εξάρτημα ή απλά πως να το βγάλετε και στην θέση του να βάλετε ένα αντίστοιχο ανώτερης τεχνολογίας. Ποια είναι τα βασικά μέρη ενός υπολογιστή; Ένας υπολογιστής αποτελείται από διάφορα διακριτά εξαρτήματα που έχουν σχεδιαστεί για να συνεργάζονται. Σε έναν επιτραπέζιο υπολογιστή, αυτά τα εξαρτήματα μπορούν να αντικατασταθούν σχετικά εύκολα. Σε ένα φορητό υπολογιστή η αντικατάσταση τους είναι ένα δύσκολο εγχείρημα και μια και αυτό το άρθρο απευθύνεται σε αρχάριους, θα σας συνιστούσαμε να δώσετε το laptop σας σε εξειδικευμένους τεχνίτες να κάνουν αυτό που θέλετε. Η διαφορά στην ευκολία αντικατάστασης ενός εξαρτήματος σε ένα desktop από ένα laptop οφείλεται στις διαστάσεις των φορητών υπολογιστών, στις απαιτήσεις ισχύος και ψύξης τους και στην έλλειψη τυποποίησης. Ευτυχώς, αυτό δεν είναι πρόβλημα με επιτραπέζιους υπολογιστές. Σχεδιασμένοι για να ζήσουν περισσότερο, οι επιτραπέζιοι υπολογιστές μπορούν να προσαρμοστούν και να αναβαθμιστούν αντικαθιστώντας οποιοδήποτε ή όλα τα εξαρτήματα. Αλλά ποια είναι τα βασικά αυτά εξαρτήματα; Οι περισσότεροι υπολογιστές διαθέτουν επτά διαφορετικά μέρη: Μητρική πλακέτα (επίσης γνωστή ως “mainboard”)Μνήμη (RAM)Επεξεργαστής (CPU)Μονάδα τροφοδοσίας (PSU)Συσκευή αποθήκευσης (π.χ. σκληρός δίσκος)Αφαιρούμενη μονάδα αποθήκευσης (μονάδα dvd ή ακόμα και USB)Ψύκτες, ανεμιστήρεςΘα βρείτε επίσης υπολογιστές με δύο πρόσθετα, προαιρετικά εξαρτήματα: Κάρτα γραφικών (γνωστή επίσης ως GPU ή κάρτα βίντεο)Κάρτα ήχου (συνήθως ενσωματωμένη, διακριτές κάρτες είναι διαθέσιμες για ειδικούς χρήστες)Αυτά τα μέρη δεν είναι απαραίτητα στις περισσότερες περιπτώσεις καθώς η μητρική πλακέτα μπορεί να τα έχει ενσωματωμένα και να λειτουργούν μία χαρά. Ωστόσο, οι διακριτές, αποκλειστικές κάρτες προσφέρουν βελτιωμένη επεξεργασία και απόδοση. Κατανόηση των τμημάτων ενός υπολογιστή Παρακάτω θα εξετάσουμε κάθε ένα από αυτά τα μέρη με περισσότερες λεπτομέρειες και που βρίσκονται. Θα έχετε επίσης μια ιδέα για τον τρόπο αναβάθμισης τους. Αυτό θα σας δώσει τις πληροφορίες που χρειάζεστε για να τα αντικαταστήσετε, αν θελήσετε. Σημειώστε ότι εξετάζουμε μόνο τα βασικά στοιχεία των τμημάτων του υπολογιστή. Αυτό το άρθρο δεν είναι μια περιεκτική περιγραφή του εσωτερικού του υπολογιστή σας, ο οποίος μπορεί να διαφέρει σε κάποια σημεία. Κατά την αγορά νέων εξαρτημάτων, θα πρέπει να γνωρίζετε αν αυτά είναι συμβατά με όλα τα υπόλοιπα. ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ: Πριν ανοίξετε τον υπολογιστή σας με κατσαβίδι, θέστε τον εκτός λειτουργίας και βγάλτε τον από την πρίζα. Στην συνέχεια χωρίς να έχει ρεύμα πατήστε το κουμπί on-off ώστε να ξεφορτίσουν οι πυκνωτές που έχει εντός του και να μηδενιστούν όλα τα εναπομείναντα εσωτερικά ρεύματα. Θα πρέπει επίσης να χρησιμοποιείτε πλαστικά γάντια μίας χρήσης γιατί κάποια από αυτά τα εξαρτήματα μπορεί να πάθουν ζημιά από το στατικό ρεύμα των χεριών σας. Μητρική πλακέτα Η μητρική σας πλακέτα (γνωστή και ως mainboard ή motherboard) είναι εκεί όπου συνδέονται όλα τα εξαρτήματα. Είναι μία μεγάλη πλακέτα και καταλαμβάνει σχεδόν όλη την μία πλαϊνή πλευρά του υπολογιστή σας. Διαθέτει υποδοχές για τις CPU, RAM, συσκευές αποθήκευσης, κάρτες βίντεο και ήχου. Εάν είστε αρχάριος, δεν θα σας συμβούλευα να αναβαθμίσετε τη μητρική σας μόνοι σας. Απαιτεί πλήρη συμβατότητα όχι μόνο με τα υπόλοιπα εξαρτήματα, αλλά και με το κουτί του υπολογιστή σας. ‘Ολα τα άλλα συστατικά που θα αναφέρουμε παρακάτω απαιτούν να τα αποσυνδέσετε από τη μητρική πλακέτα. Μνήμη τυχαίας προσπέλασης (RAM) Η μνήμη RAM είναι μία προσωρινή μνήμη και ασχολείται με τη συνολική απόδοση και ταχύτητα του συστήματος. Οι μονάδες RAM είναι μακριές και στενές πλακέτες που συνδέονται απευθείας και κάθετα στη μητρική σας πλακέτα. Ο οδηγός του υπολογιστή σας ή το εγχειρίδιο της μητρικής πλακέτας σας θα σας πουν πόση είναι η μέγιστη ποσότητα μνήμης RAM που μπορείτε να τοποθετήσετε το σύστημά σας. Η αναβάθμιση της μνήμης RAM εξαρτάται από τον αριθμό των υποδοχών που έχετε και το μέγιστο μέγεθος που υποστηρίζει κάθε υποδοχή. Ορισμένοι υπολογιστές απαιτούν να έχετε το ίδιο ποσό μνήμης RAM σε κάθε υποδοχή. Ελέγξτε το εγχειρίδιο του υπολογιστή για να το επιβεβαιώσετε. Η αντικατάσταση μνήμης RAM είναι απλή: απαγκιστρώστε την πλακέτα της RAM πιέζοντας τα πλαστικά κλείστρα που βρίσκονται εκατέρωθεν της πλακέτας (μερικές φορές υπάρχει μόνο ένα στο ένα άκρο) και θα δείτε την RAM να ανασηκώνετε ελαφρώς. Τότε τραβήξτε την απαλά έξω. Χάρη σε μια μη συμμετρική εγκοπή, η νέα πλακέτα RAM που θέλετε να τοποθετήσετε θα ταιριάξει στην υποδοχή της μητρικής σας μόνο με έναν τρόπο. Αφού βρείτε τον σωστό προσανατολισμό τοποθετήστε την στην υποδοχή και πιέστε την κατακόρυφα, σταθερά και σχετικά απαλά, και με τα δύο χέρια, ώστε να εισέλθει πλήρως μέσα στην υποδοχή και τα πλαϊνά πλαστικά στηρίγματα να ασφαλίσουν στη θέση τους. Ελέγξτε ότι δεν μπορεί να βγει. Τελειώσατε. Κεντρική μονάδα επεξεργασίας (CPU) Αν ένας υπολογιστής ήταν άνθρωπος, η CPU θα ήταν ο εγκέφαλος. Είναι το πιο σημαντικό μέρος ενός υπολογιστή. Η CPU επεξεργάζεται δεδομένα, κάνει υπολογισμούς και ελέγχει τα περισσότερα από τα υπόλοιπα υλικά. Οι CPU έχουν συνήθως σχήμα τετράγωνο ή παραλληλόγραμμο και κάθονται επάνω στη μητρική πλακέτα σε μία ειδική υποδοχή. Είναι σημαντικό να γνωρίζουμε ότι αυτές οι υποδοχές είναι συχνά ειδικές για συγκεκριμένες γενιές CPU. Είναι επίσης συγκεκριμένες για κάποιον από τους κατασκευαστές CPU (AMD ή Intel). Μόλις στερεωθεί στη μητρική πλακέτα, μια CPU χρειάζεται να ψύχεται με μια μονάδα ψύξης, συνήθως μια ψήκτρα και έναν ανεμιστήρα. Ωστόσο, είναι διαθέσιμες και άλλες λύσεις ψύξης PC, όπως με νερό ή άλλα ψυκτικά υλικά. Όπως και η μητρική πλακέτα, αν είστε αρχάριος δεν είναι σωστό να αναβαθμίσετε μόνοι σας την CPU. Στις περισσότερες περιπτώσεις, η αναβάθμιση της CPU θα απαιτήσει μια νέα μητρική πλακέτα, μαζί με έναν νέο σύστημα ψήκτρας-ανεμιστήρα και ίσως και άλλα εξαρτήματα και υλικά. Μονάδα τροφοδοσίας (PSU) Η μονάδα τροφοδοσίας ή τροφοδοτικό είναι υπεύθυνη για την παροχή ρεύματος στον υπολογιστή και συνήθως βρίσκεται στο πίσω μέρος του κουτιού του PC. Μια ματιά στο πίσω μέρος του υπολογιστή σας θα σας δείξει πού είναι συνδεδεμένο το καλώδιο που φεύγει από την πρίζα του σπιτιού σας. Αυτό είναι το τροφοδοτικό. Συνήθως στο PSU υπάρχει και ένας διακόπτης on-off, εκτός από τον γενικό διακόπτη στο μπροστινό μέρος του υπολογιστή. Οι μονάδες PSU τροφοδοτούν με ρεύμα τη μητρική πλακέτα και την CPU μέσω ειδικών καλωδίων. Τα καλώδια τροφοδοσίας SATA τροφοδοτούν τα πάντα στον υπολογιστή. Οι μονάδες PSU βαθμολογούνται βάσει της ποσότητας ισχύος που παρέχουν (π.χ. 600 watts). Είναι σημαντικό ο υπολογιστής σας να τροφοδοτείται σωστά. Εάν δεν πάρει το σωστό ρεύμα, τα επί μέρους στοιχεία δεν θα λειτουργήσουν σωστά και το σύστημα σύντομα θα αποτύχει. Για να αναβαθμίσετε ή να αλλάξετε ένα καμένο PSU, ξεκινήστε πρώτα να διερευνήσετε τις προδιαγραφές της κάρτας οθόνης και της CPU. Θα πρέπει επίσης να βεβαιωθείτε ότι θα έχει τα κατάλληλα βύσματα για το σύστημά σας. Το PSU μπορεί να αντικατασταθεί αφού πρώτα αποσυνδέσετε όλα τα εσωτερικά του καλώδια. Στην συνέχεια ξεβιδώστε τις βίδες που το ασφαλίζουν επάνω στο κουτί του υπολογιστή σας και βγάλτε το από την θέση του. Τοποθετήστε στην θέση του το νέο PSU, βιδώστε το στο κουτί του PC και μετά κουμπώστε πιέζοντας απαλά όλα τα βύσματα που απαιτούνται από όλα τα επί μέρους υλικά του υπολογιστή σας. Συσκευή σταθερής αποθήκευσης (σκληρός δίσκος ή SSD) Τα δεδομένα διατηρούνται στον υπολογιστή σας σε μια συσκευή αποθήκευσης. Για δεκαετίες, αυτό το σκοπό τον καλύπτει ένας σκληρός δίσκος (HDD), αλλά οι μοντέρνοι υπολογιστές αρχίζουν να περιλαμβάνουν όλο και περισσότερο και άλλες συσκευές. Τέτοιες είναι οι συσκευές SSD (Solid State Storage), που είναι συμπαγείς συσκευές 2,5 ιντσών που μοιάζουν με HDD. Οι σκληροί δίσκοι και οι μονάδες SSD βρίσκονται στο μπροστινό μέρος της θήκης του υπολογιστή και συνδέονται στη μητρική πλακέτα μέσω καλωδίων SATA. Αυτές οι μονάδες χρειάζονται δύο καλώδια: ένα για τροφοδοσία και ένα για δεδομένα. Οι παλαιότερες μονάδες δίσκου βασίζονται σε ευρύτερα καλώδια κορδέλας, γνωστά ως PATA, με υποδοχή IDE για δεδομένα. Τροφοδοτούνται από βύσματα Molex. Εάν ένας σκληρός δίσκος ή ένας δίσκος SSD χαλάσει ή σκοπεύετε να κάνετε αναβάθμιση σε μια συσκευή αποθήκευσης με μία νέα, μεγαλύτερης χωρητικότητας, μπορείτε εύκολα να το κάνετε. Αποσυνδέσετε τη συσκευή από το ρεύμα και αφαιρέστε είτε τις βίδες είτε τα κλιπς ασφάλισης. Αυτά συνήθως βρίσκονται στο πλάι και εκατέρωθεν σε κάθε δίσκο. Στη συνέχεια, μπορείτε να αντικαταστήσετε το SSD ή το σκληρό δίσκο. Μονάδα αφαιρούμενης αποθήκευσης: DVD ή Blu-ray Οι επιτραπέζιοι υπολογιστές ακόμα έχουν στον εξοπλισμό τους μια μονάδα οπτικού δίσκου. Συνήθως είναι μια μονάδα DVD ή ένα Blu-ray, με δυνατότητες ανάγνωσης και εγγραφής. Η αναβάθμιση μιας μονάδας οπτικού δίσκου είναι απλή. Αποσυνδέστε τα καλώδια, ξεβιδώστε ή ξεκλειδώστε τη μονάδα από το περίβλημα του υπολογιστή σας, σπρώξτε την προς τα έξω. Μία διαφορετική μονάδα αφαιρούμενης αποθήκευσης είναι και ένα USB stick ή μία κάρτα SD. Οι υπολογιστές συχνά περιέχουν μία συσκευή ανάγνωσης καρτών και θύρες USB στο μπροστινό μέρος. Η αντικατάσταση ενός αναγνώστη καρτών είναι απλή. Αποσυνδέστε τον και πιέστε το πίσω μέρος του για να το τραβήξετε έξω. Ανεμιστήρες ψύξης Κάθε υπολογιστής έχει ανεμιστήρες για να αποβάλει την ζέστη και να λειτουργεί σωστά. Απαιτούνται τουλάχιστον δύο ανεμιστήρες: έναν για την CPU και έναν για το κουτί. Ο σκοπός του ανεμιστήρα της CPU είναι να την κρατήσει δροσερή. Επειδή ζεσταίνεται υπερβολικά και μπορεί να ξεπεράσει και τους 100 C ο ανεμιστήρας της CPU προσπαθεί να την κρατάει δροσερή. Και επειδή η ζέστη από την CPU μπορεί να φεύγει από πάνω της αλλά θα παραμένει εντός του κουτιού του υπολογιστή ο ανεμιστήρας του κουτιού αναλαμβάνει να αποβάλει την ζέστη από αυτό και να την στείλει στο δωμάτιο σας. Στις περισσότερες περιπτώσεις θα πρέπει να υπάρχει ανεμιστήρας στο πίσω μέρος του desktop και επιπρόσθετα στην μία πλαϊνή πλευρά ή στο μπροστινό μέρος. Πολλά κουτιά για υπολογιστές έρχονται με ενσωματωμένους ανεμιστήρες. Αν καούν ή αν θέλετε περισσότερη ψύξη μπορούν να εγκατασταθούν με πιο δυνατούς ανεμιστήρες. Οι ανεμιστήρες ψύξης τροφοδοτούνται συνήθως από ένα καλώδιο από το τροφοδοτικό και είναι ασφαλισμένοι στη θήκη με βίδες. Πολλοί ανεμιστήρες διαθέτουν ενσωματωμένες λυχνίες LED για να ομορφύνουν το περίβλημα του υπολογιστή σας. Κάρτα γραφικών (GPU) Επίσης γνωστή και ως μονάδα GPU (Graphic Processing Unit) και συνδέει τον υπολογιστή σας με μια οθόνη. Ενώ οι παλαιότεροι υπολογιστές χρησιμοποιούν μια θύρα VGA, οι νεότεροι υπολογιστές χρησιμοποιούν θύρα HDMI για να συνδεθούν με οθόνες HD. Στις περισσότερες περιπτώσεις, η οθόνη είναι συνδεδεμένη με τον υπολογιστή σας σε μία θύρα που είναι ενσωματωμένη στη μητρική πλακέτα. Ωστόσο, αυτό δεν συμβαίνει πάντα. Τα σύγχρονα παιχνίδια απαιτούν καλύτερες κάρτες γραφικών. Ως εκ τούτου, οι gamers, όσοι κάνουν editing σε βίντεο, οι σχεδιαστές γραφικών και γενικά όσοι έχουν απαιτήσεις από την οθόνη χρησιμοποιούν αποκλειστικές κάρτες γραφικών. Και έτσι στο πίσω μέρος του υπολογιστή υπάρχουν δύο θέσεις για να συνδέσετε μία οθόνη. Αυτή της μητρικής και αυτή της κάρτας γραφικών (GPU). Η κάρτα γραφικών συνδέεται με την μητρική με μια ειδική υποδοχή PCI-Express (PCIe). Οι κάρτες γραφικών είναι επιρρεπείς σε θέματα συμβατότητας, όπως προδιαγραφές μεγέθους, υποδοχή τοποθέτησης, τύπος μητρικής πλακέτας, ταχύτητα επεξεργαστή και ζήτηση ρεύματος. Ωστόσο, η αναβάθμιση είναι τόσο πολύ απλή αφού απαιτεί να ξεβιδώσετε μόνο μία βίδα συγκράτησης και να απελευθερώσετε το κλιπ που την συγκρατεί επάνω στην μητρική. Εύκολα μπορείτε να την βγάλετε και να βάλετε μία άλλη στην θέση της. Κάρτα ήχου Στο πίσω μέρος του υπολογιστή σας θα βρείτε συνήθως τρεις έως πέντε μικρές κυκλικές θύρες. Αυτές είναι κατά βάση χρωματισμένες. Σε ορισμένες περιπτώσεις, μπορεί να τις βρείτε και στο μπροστινό μέρος του υπολογιστή σας. Αυτές είναι οι θύρες ήχου είναι συνδεδεμένες στην κάρτα ήχου του υπολογιστή σας. Όπως και η κάρτα γραφικών, μια κάρτα ήχου είναι ενσωματωμένη συνήθως στη μητρική πλακέτα. Ωστόσο, για εξειδικευμένη χρήση, όπως η ανάπτυξη παιχνιδιών και ήχου ή η εγγραφή ήχων, μπορεί να χρησιμοποιηθεί μια ειδική κάρτα ήχου. Οι κάρτες ήχου προσφέρουν διάφορες βελτιώσεις ήχου, όπως προηγμένη επεξεργασία ήχου και ήχο surround Dolby 7.1. Όπως και η GPU, η υποδοχή της κάρτας ήχου είναι μέσω μιας υποδοχής PCIe στη μητρική πλακέτα (διαφορετική υποδοχή από τη GPU). Μια νέα κάρτα ήχου έχει ελάχιστα προβλήματα συμβατότητας. Συνοψίζοντας Αυτά είναι τα βασικά μέρη ενός υπολογιστή, Θα πρέπει να μπορείτε πλέον να τα αναγνωρίσετε, και να έχετε μια ιδέα για το πώς μπορούν να αντικατασταθούν. Καλώς ήρθατε στον υπέροχο κόσμο των υπολογιστών. The post Τα βασικά μέρη ενός υπολογιστή και πώς να τα αναβαθμίσετε appeared first on iGuRu. View full post
  13. Αν έχετε δει ποτέ το μήνυμα “Τα Windows έχουν εντοπίσει μια διένεξη διευθύνσεων IP”, πιθανά να έχετε αναρωτηθεί τι μπορεί να σημαίνει. Ενώ τα ζητήματα σύγκρουσης των IP δεν είναι συνήθως δύσκολο να διορθωθούν, συχνά προκαλούν σύγχυση, ειδικά για όσους είναι νέοι στη δικτύωση. Ας δούμε τι είναι μια διένεξη διευθύνσεων IP, πώς συμβαίνει και τα βήματα θα πρέπει να κάνετε για να διορθώσετε αυτό το σφάλμα, όταν εμφανιστεί. Τι είναι η διένεξη διευθύσεων IP; Μια διένεξη διευθύνσεων IP (IP Conflict) εμφανίζεται όταν δύο ή περισσότερες συσκευές στο ίδιο δίκτυο έχουν την ίδια διεύθυνση IP. Για να εξηγήσουμε γιατί αυτό είναι ένα πρόβλημα, πρέπει να κάνουμε ένα βήμα πίσω και να δούμε τι είναι οι διευθύνσεις IP. Η IP είναι ουσιαστικά ένας μοναδικός αριθμός του τύπου xxx.xxx.xxx.xxx (IPv4), όπου κάθε ομάδα xxx είναι ένας αριθμός από 0 έως το 255. Παράδειγμα κάτι σαν 192.168.120.141. H μορφή αυτή μίας IP είναι έκδοσης 4 και προορίζεται τόσο για τις εσωτερικές IPs όσο και για τις εξωτερικές. Δηλαδή για αυτές που χρησιμοποιείτε στο δίκτυό σας αλλά και για αυτές που χρησιμοποιούνται σε όλο τον κόσμο. Ο αριθμός τους περιορίζεται από το 0.0.0.0 έως και το 255.255.255.255, δηλαδή συνολικά σε 4.294.967.296 πιθανές μοναδικές διευθύνσεις, νούμερο πολύ μικρό για την ανάπτυξη του παγκόσμιου ιστού, και για αυτό το λόγο βγήκε η έκδοση 6 που πλέον οι IPs έχουν την μορφή xxxx:xxxx:xxxx:xxxx:xxxx:xxxx.xxxx (IPv6) και κάθε ομάδα λαμβάνει και γράμματα και αριθμούς και έτσι το πλήθος τους μπορεί να φτάσει στο νούμερο 3,403 × 1038 μοναδικές διευθύνσεις. Όπως είναι μια φυσική διεύθυνση κατοικίας για τη λήψη ταχυδρομικών γραμμάτων και (δυστυχώς) λογαριασμών ΔΕΗ, έτσι και οι διευθύνσεις IP λειτουργούν ως ένας τρόπος για τον εντοπισμό του υπολογιστή σας σε ένα δίκτυο. Ο δρομολογητής σας χρησιμοποιεί αυτές τις διευθύνσεις IP για να κατευθύνει την κυκλοφορία του δικτύου στις σωστές συσκευές. Λόγω αυτού του συστήματος, κάθε διεύθυνση IP δεν μπορεί να αντιστοιχιστεί σε περισσότερες από μία συσκευές. Εάν συμβεί αυτό, το δίκτυο συγχέεται από τις διπλές διευθύνσεις IP και δεν μπορεί να τις χρησιμοποιήσει σωστά. Αλλά αφού δύο υπολογιστές δεν μπορούν να έχουν την ίδια διεύθυνση IP, πώς συμβαίνει το σφάλμα; Πώς συμβαίνει μια διένεξη διευθύνσεων IP; Στις περισσότερες περιπτώσεις στα σύγχρονα δίκτυα, οι διενέξεις IP είναι σπάνιες. Αυτό συμβαίνει λόγω του DHCP (Dynamic Host Configuration Protocol), ενός συστήματος που χρησιμοποιούν οι δρομολογητές για την παράδοση διευθύνσεων IP. Δείτε σχετικό βίντεο: (γυρίστε το σε Ελληνική μετάφραση) https://www.youtube.com/watch?v=e6-TaH5bkjo Με το DHCP, όταν συνδέετε μια νέα συσκευή στο δίκτυό σας, ο δρομολογητής σας σας δίνει μια διαθέσιμη διεύθυνση IP από την ομάδα IPs που έχει για να επιλέξει. Η συσκευή χρησιμοποιεί αυτή τη IP για κάποιο χρονικό διάστημα, μέχρι να λήξει η ανάγκη χρήση της και μετά αν ξαναχρειαστεί πρέπει να πάρει μία νέα. Εκτός αν ο δρομολογητής σας δυσλειτουργεί, δύο συσκευές δεν πρέπει ποτέ να αποκτήσουν την ίδια διεύθυνση IP από αυτό το σύστημα. Στατική IP Συνηθέστερα, μπορεί να προκύψει διένεξη IP όταν εκχωρείτε στατικές διευθύνσεις IP στο δίκτυό σας. Αντί να επιλέγει αυτόματα μια διεύθυνση DHCP, μπορείτε να ρυθμίσετε μια συσκευή δικτύου ώστε να χρησιμοποιεί πάντα την ίδια διεύθυνση IP που εσείς καθορίζετε για συγκεκριμένη συσκευή. Αυτή η IP που είναι πάντα σταθερή για μία συγκεκριμένη συσκευή ονομάζεται “στατική διεύθυνση IP“. Δυναμική IP Αντίθετα οι διευθύνσεις IP που δεν είναι σταθερές και κάθε φορά αλλάζουν αναλόγως τι νούμερα υπάρχουν κάθε φορά ελεύθερα προς χρήση, ονομάζονται “δυναμικές διευθύνσεις IP“. Εάν ορίσετε εσφαλμένα την ίδια στατική διεύθυνση σε δύο συσκευές, θα εκτελέσετε ένα διπλότυπο σφάλμα IP. Ένα άλλο σενάριο σύγκρουσης IP μπορεί να συμβεί εάν έχετε δύο διακομιστές DHCP στο δίκτυό σας (κάτι που πρέπει να αποφύγετε). Για παράδειγμα, ίσως να έχετε συνδέσει το δικό σας ασύρματο router (δρομολογητή) στο router (δρομολογητή) του ISP σας. Εάν και οι δύο συσκευές προσπαθούν να λειτουργήσουν ως δρομολογητές, ενδέχεται να παραδώσουν διπλές διευθύνσεις IP. Τέλος, μπορείτε να εισαγάγετε διπλότυπες IP στο δίκτυο όταν ένα μηχάνημα επανέρχεται σε αυτό αφού βρίσκεται σε κατάσταση αναμονής. Για παράδειγμα, πείτε ότι αφήνετε το φορητό σας υπολογιστή σε αδρανοποιημένη κατάσταση για δύο εβδομάδες. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ο δρομολογητής μπορεί να ανακαλέσει τη διεύθυνση IP του φορητού υπολογιστή και να τον αντιστοιχίσει σε άλλη συσκευή, όπως το τηλέφωνό σας. Όταν ενεργοποιήσετε ξανά το φορητό υπολογιστή, μπορεί να πιστεύει ότι εξακολουθεί να είναι κάτοχος αυτής της διεύθυνσης IP, με αποτέλεσμα μια διένεξη διευθύνσεων IP. Αυτό μπορεί επίσης να συμβεί εάν θέσετε τον υπολογιστή σας σε άλλο δίκτυο και που του έχετε ορίσει μία στατική IP που κατά σύμπτωση χρησιμοποιεί την ίδια ομάδα IP με τη δική σας. Πώς να επιλύσετε μία διένεξη διευθύνσεων IP Όπως όλες οι λύσεις αντιμετώπισης προβλημάτων δικτύου , το πρώτο βήμα που πρέπει να κάνετε είναι να επανεκκινήσετε τον προβληματικό υπολογιστή και τον εξοπλισμό δικτύωσης. Το σφάλμα διένεξης διευθύνσεων IP είναι ένα μικρό πρόβλημα, το οποίο θα επιλύσει μια επανεκκίνηση. Η επανεκκίνηση του δρομολογητή και / ή του μόντεμ θα επανατοποθετήσει όλες τις διευθύνσεις IP μέσω DHCP. Εάν η επανεκκίνηση όλων των συσκευών δεν λύσει το θέμα, τότε το πρόβλημα είναι λίγο βαθύτερο. Θα πρέπει να κάνετε τον επόμενο έλεγχο για να δείτε εάν ο υπολογιστής σας χρησιμοποιεί μια στατική διεύθυνση IP. Αν τρέχετε Windows, ανοίξτε τις Ρυθμίσεις και μεταβείτε στο Δίκτυο και Internet > Κατάσταση . Κάντε κλικ λίγο πιο κάτω, στο “Αλλαγή επιλογών προσαρμογέα” (change adapter option). Στη συνέχεια και στο παράθυρο με τις συνδέσεις σας, κάντε διπλό κλικ στο όνομα της σύνδεσης δικτύου. Στην προκύπτουσα οθόνη, κάντε κλικ στην επιλογή “Ιδιότητες”. Μετά κάντε διπλό κλικ στο “Πρωτόκολλο Internet Έκδοση 4” (Internet Protocol Version 4 ). Εκεί θα πρέπει να δείτε επιλεγμένο το “Αυτόματη απόδοση διεύθυνσης IP” (Obtain an IP address automatically). Αν δεν είναι, επιλέξτε το και πατήστε OK. Επαναλάβετε αυτά τα βήματα για το “Πρωτόκολλο Internet Έκδοση 6” (Internet Protocol Version 6) και αφού τελειώσετε δείτε εάν η σύγκρουση έχει φύγει. Θα πρέπει επίσης να δοκιμάσετε να αποδεσμεύσετε την τρέχουσα διεύθυνση IP του υπολογιστή σας και να αποκτήσετε μια νέα διεύθυνση IP. Αν και η επανεκκίνηση του συνήθως αλλάζει την ΙΡ, αξίζει να δοκιμάσετε αυτή τη τεχνική: Κάντε δεξί κλικ στο κουμπί Έναρξη και επιλέξτε το “Γραμμή εντολών” ή το “Windows PowerShell”. Πληκτρολογήστε την ακόλουθη εντολή και πατήστε το Enter για να εγκαταλείψετε την τρέχουσα διεύθυνση IP που έχετε τώρα: ipconfig /release Στη συνέχεια, χρησιμοποιήστε την ακόλουθη εντολή για να αποκτήσετε μια νέα διεύθυνση IP από το δρομολογητή: ipconfig /renew Ελέγξτε το δρομολογητή σας για τις συγκρούμενες συσκευές Αν τα παραπάνω βήματα δεν διορθώσουν το πρόβλημα, θα πρέπει να συνδεθείτε στη συνέχεια στον πίνακα διαχείρισης του δρομολογητή σας και να ρίξετε μια ματιά στις συνδεδεμένες συσκευές. Πώς θα το κάνετε αυτό θα εξαρτηθεί από το μοντέλο του δρομολογητή σας, έτσι δεν μπορούμε να δώσουμε ακριβείς οδηγίες. Συνήθως εντός του μενού του δρομολογητή σας, θα βρείτε μια λίστα συνδεδεμένων συσκευών κάτω από μια ενότητα με τίτλο συνδεδεμένες συσκευές ή το δίκτυό μου ή κάτι παρόμοιο (Attached Devices, Connected Devices, DHCP Clients, My Network). Ρίξτε μια ματιά σε κάθε συσκευή και προσέξτε για διπλές διευθύνσεις IP. Εάν βρείτε δύο συσκευές με την ίδια διεύθυνση, καταργήστε τις ρυθμίσεις στατικής διεύθυνσης IP ή ανανεώστε την IP τους στο δρομολογητή σας για να επιλύσετε τη σύγκρουση. Ενημερώστε το Firmware του δρομολογητή σας Ένας ελαττωματικός δρομολογητής μπορεί να προκαλέσει συχνά συγκρούσεις IP και μάλιστα χωρίς προειδοποίηση. Εάν εξακολουθείτε να έχετε σφάλματα διένεξης διευθύνσεων IP ακόμα και μετά την εκτέλεση της παραπάνω αντιμετώπισης προβλημάτων, θα πρέπει να ενημερώσετε το firmware του δρομολογητή σας. Τα ακριβή βήματα για αυτό εξαρτώνται επίσης από το δρομολογητή που έχετε. Συνήθως, θα βρείτε μια επιλογή ενημέρωσης firmware όταν συνδέεστε στον πίνακα διαχείρισης του δρομολογητή σας. Αυτό μπορεί να είναι κάτω από ένα μενού για προχωρημένους ή από κάτι σαν “Εργαλεία” κλπ. Ενώ μερικοί δρομολογητές σας επιτρέπουν να ενημερώσετε αυτόματα το firmware μέσω του μενού τους, άλλοι απαιτούν από εσάς να κάνετε λήψη ενός αρχείου από τον κατασκευαστή και να το φορτώσετε στο δρομολογητή σας. Ελέγξτε τον ιστότοπο του κατασκευαστή του δρομολογητή σας για περισσότερη βοήθεια. Συμπερασματικά Τώρα ξέρετε τι είναι μια διένεξη διευθύνσεων IP, πώς δύο συσκευές θα μπορούσαν να πάρουν την ίδια διεύθυνση IP και πώς να το διορθώσετε. Τις περισσότερες φορές, μια σύγκρουση δεν θα συμβεί στο μέσο οικιακό δίκτυο. Και αν συμβεί, συνήθως μπορείτε να το επιλύσετε με λίγες γρήγορες επανεκκινήσεις. The post Τι είναι μια διένεξη διευθύνσεων IP και πώς να την επιλύσετε appeared first on iGuRu. View full post
  14. Έχετε αναρωτηθεί τι ακριβώς κάνει η λειτουργία πτήσης στα κινητά τηλέφωνα; Αν πετάξετε με αεροπλάνο ξέρετε τι να κάνετε και πως μπορείτε να περάσετε ευχάριστα τις ώρες πτήσης, παρέα με το τηλέφωνό σας; Αν έχετε ένα τηλέφωνο Android ή iPhone ή iPad ή ακόμα και έναν υπολογιστή Windows 10 και θέλετε να ταξιδέψετε με αεροπλάνο, θα υποχρεωθείτε είτε να τον απενεργοποιήσετε εντελώς, είτε να το θέσετε σε κατάσταση λειτουργίας πτήσης. Αλλά τι είναι η λειτουργία πτήσης και τι σημαίνει αυτό; Πώς μπορείτε να το χρησιμοποιήσετε καθ’όλη την διάρκεια του ταξιδιού σας; Πάμε να δούμε. Τι είναι η λειτουργία πτήσης; H λειτουργία πτήσης είναι μια διαθέσιμη ρύθμιση σε σχεδόν όλα τα smartphones, φορητούς υπολογιστές και παρόμοιες συσκευές. Όταν ενεργοποιήσετε τη λειτουργία πτήσης, σταματά κάθε μετάδοση σήματος από τη συσκευή σας και θα δείτε ένα εικονίδιο αεροπλάνου στη γραμμή κατάστασης του τηλεφώνου σας. Το χαρακτηριστικό αυτό είναι γνωστό ως λειτουργία πτήσης, επειδή πολλές αεροπορικές εταιρείες απαγορεύουν τις ασύρματες συσκευές στα αεροπλάνα τους, ειδικά κατά την απογείωση και την προσγείωση. Υπάρχει κάποια συζήτηση σχετικά με το εάν τα τηλέφωνα θα μπορούσαν να παρεμβάλουν τον ραδιοεξοπλισμό στα αεροπλάνα, αλλά οι περισσότεροι πιστεύουν ότι είναι καλύτερο είμαστε υπερβολικοί σε θέματα ασφάλειας. Τι κάνει η λειτουργία πτήσης; Ουσιαστικά απενεργοποιεί όλες τις ασύρματες λειτουργίες του τηλεφώνου ή του φορητού υπολογιστή σας, όπως: Σύνδεση με τις κεραίες κινητής τηλεφωνίας: Δεν μπορείτε να πραγματοποιείτε κλήσεις, να στέλνετε μηνύματα κειμένου ή να χρησιμοποιείτε δεδομένα για πρόσβαση στο διαδίκτυο. Wi-Fi: Η συσκευή σας θα αποσυνδεθεί από οποιαδήποτε υπάρχουσα σύνδεση Wi-Fi και δεν θα συνδεθεί με νέες. Θα απενεργοποιήσει εντελώς την δυνατότητα Wi-Fi. Bluetooth: Το Bluetooth είναι μια σύνδεση μικρής εμβέλειας που σας επιτρέπει να συνδέσετε το τηλέφωνό σας με ακουστικά, ηχεία και πολλά άλλα. Η λειτουργία πτήσης την απενεργοποιεί. Το GPS είναι λίγο διαφορετικό. Δεν μεταδίδει ραδιοκύματα, οπότε ανάλογα με το τηλέφωνό σας, η λειτουργία πτήσης ενδέχεται να το απενεργοποιήσει, αλλά μπορεί και όχι. Ενώ οι εφαρμογές χαρτών εκτός σύνδεσης, λειτουργούν χωρίς σύνδεση στο Internet, άλλες δυνατότητες, όπως η οnline κίνηση στους δρόμους, δεν θα λειτουργούν σε λειτουργία πτήσης. Πώς να ενεργοποιήσετε τη λειτουργία πτήσης στο Android Για να ενεργοποιήσετε τη λειτουργία πτήσης στη Android συσκευή σας, ακολουθήστε τα εξής βήματα: 1. Σύρετε το δάκτυλό σας το επάνω μέρος της οθόνης προς τα κάτω, δύο φορές, για να ανοίξετε πλήρως τον πίνακα των “Γρήγορων ρυθμίσεων”. 2. Αναζητήστε το εικονίδιο που απεικονίζει ένα αεροπλάνο. Εάν δεν το βλέπετε, ίσως χρειαστεί να σύρετε προς τα πλάγια για να έχετε πρόσβαση σε περισσότερα εικονίδια. 3.Αγγίξτε το και το τηλέφωνό σας μπαίνει σε λειτουργία πτήσης. Επαναλάβετε αυτά τα βήματα για να απενεργοποιήσετε τη λειτουργία πτήσης. Λάβετε υπόψη ότι κατά την επαναφορά του τηλεφώνου σας σε κανονική λειτουργία μπορεί να χρειαστούν λίγα δευτερόλεπτα έως ότου το τηλέφωνό σας επανασυνδεθεί με τα Wi-Fi και το τηλεφωνικό σας πάροχο. Εάν το τηλέφωνό σας για κάποιο λόγο δεν έχει αυτή τη συντόμευση, μπορείτε να την ενεργοποιήσετε από τις Ρυθμίσεις > Ασύρματα & Δίκτυα > Λειτουργία πτήσης . Στα Windows 10, μπορείτε να ενεργοποιήσετε τη λειτουργία πτήσης μέσω του Κέντρου Δράσης. Πατήστε Win + A και κάντε κλικ στο εικονίδιο με το αεροπλάνο στην κάτω δεξιά γωνία της οθόνης. Η λειτουργία πτήσης κάνει εξοικονόμηση μπαταρίας; Ναι, σίγουρα βοηθά τη συσκευή σας να εξοικονομήσει χρόνο ζωής στην μπαταρία. Με τις μισές λειτουργίες να είναι εκτός, το τηλέφωνό σας καταναλώνει λιγότερη ισχύ. Αντίστοιχα, επειδή το τηλέφωνό σας δεν καταναλώνει σε λειτουργία πτήσης, θα πρέπει επίσης να φορτίζει και πιο γρήγορα. Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε το Wi-Fi; Αυτό εξαρτάται από τη συσκευή σας, αλλά τα περισσότερα μοντέρνα τηλέφωνα σάς επιτρέπουν να χρησιμοποιείτε το Wi-Fi ακόμα και όταν βρίσκεστε σε λειτουργία πτήσης. Όταν την ενεργοποιήσετε, το Wi-Fi θα σβήνει, αλλά μπορείτε να το ενεργοποιήσετε και πάλι, μη αυτόματα. Στη συσκευή σας Android, σύρετε δύο φορές από το επάνω μέρος της οθόνης προς τα κάτω για να ανοίξετε ξανά τις Γρήγορες ρυθμίσεις και, στη συνέχεια, πατήστε το εικονίδιο Wi-Fi . Δώστε το μερικά δευτερόλεπτα και θα δείτε το Wi-Fi να ενεργοποιηθεί και να συνδεθεί (εάν το τηλέφωνό σας το επιτρέπει). Πολλές αεροπορικές εταιρείες προσφέρουν πλέον Wi-Fi κατά τη διάρκεια της πτήσης , και έτσι μπορείτε να το ενεργοποιήσετε. Εάν δεν είστε σίγουροι, θα πρέπει να επικοινωνήσετε με έναν υπάλληλο της αεροπορικής εταιρείας πριν δοκιμάσετε να συνδεθείτε. Τα αεροπλάνα επιτρέπουν την χρήση Wi-Fi μόνο πάνω από τα 10.000 πόδια (περίπου 3.000 μέτρα), γιαυτό φροντίστε να σβήσετε το Wi-Fi κατά τη διάρκεια της απογείωσης και της προσγείωσης. Το Bluetooth λειτουργεί; Πρόκειται για ένα παρόμοιο σενάριο με τα παραπάνω. Η ενεργοποίηση της λειτουργίας πτήσης απενεργοποιεί το Bluetooth, αλλά στα περισσότερα τηλέφωνα και φορητούς υπολογιστές μπορείτε να το ενεργοποιήσετε ξανά, μέσω των συντομεύσεων. Οι αεροπορικές εταιρείες δεν ενδιαφέρονται πολύ για το Bluetooth, διότι η εμβέλειά τους είναι πολύ μικρή. Η ενεργοποίηση του Bluetooth σάς επιτρέπει να το αντιστοιχίσετε με ακουστικά Bluetooth, το πληκτρολόγιο ή παρόμοιες συσκευές. Ακόμη και όταν δεν βρίσκεστε σε αεροπλάνο, μπορείτε να ακούτε μουσική, χωρίς σύνδεση στο διαδίκτυο, μέσω ακουστικών Bluetooth. Η λειτουργία πτήσης χρησιμοποιεί δεδομένα; Όχι, επειδή η ενεργοποίηση της λειτουργίας πτήσης εμποδίζει το τηλέφωνό σας να συνδεθεί σε κάποια κεραία του παροχέα σας. Δεν μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τα δεδομένα. Τι γίνεται με τα παιχνίδια; Αν σας αρέσει να παίζετε παιχνίδια στο τηλέφωνό σας, αλλά μισείτε τις διαφημίσεις, η λειτουργία πτήσης μπορεί να σας βοηθήσει. Επειδή απενεργοποιεί όλες τις συνδέσεις στο διαδίκτυο, θα αποκρύψει και τις διαφημίσεις σε παιχνίδια για κινητά. Ωστόσο, αυτό δεν θα λειτουργήσει για παιχνίδια που είναι πάντα σε απευθείας σύνδεση, οπότε θα πρέπει να δοκιμάσετε πρώτα αν το αγαπημένο σας παιχνίδι μπορεί να λειτουργήσει οffline. Το ξυπνητήρι λειτουργεί; Ναι, το ξυπνητήρι θα ηχήσει κανονικά, ακόμα και σε λειτουργία πτήσης. Δεν βασίζεται σε οποιαδήποτε σύνδεση στο Διαδίκτυο. Ανοίξτε την εφαρμογή Ρολόι στη συσκευή σας και ρυθμίσετε το ξυπνητήρι κατά τις επιθυμίες σας. Μπορείτε να λάβετε κλήσεις και sms; Όχι, επειδή το τηλέφωνό σας δεν έχει καμία σύνδεση με την υπηρεσία κινητής τηλεφωνίας. Αν κάποιος σας καλέσει και το τηλέφωνό σας και αυτό είναι σε λειτουργία πτήσης, η κλήση του θα φτάσει στον τηλεφωνητή σας, σαν να ήταν απενεργοποιημένο το τηλέφωνό σας. Τα sms θα τα δείτε όταν γυρίσετε το τηλέφωνο σας σε κανονική λειτουργία. Πώς θα ακούσετε μουσική Δεδομένου ότι δεν έχετε σύνδεση στο διαδίκτυο, οι εφαρμογές ροής μουσικής όπως το Youtube κλπ, δεν θα λειτουργήσουν. Αυτό σημαίνει ότι έχετε δύο επιλογές για να ακούσετε μουσική μέσα σε ένα αεροπλάνο. Αρχικά, αν εγγραφείτε στις πληρωμένες εκδόσεις αυτών των υπηρεσιών, όπως το YouTube Music Premium, μπορείτε να κάνετε από πριν, λήψη μουσικής στην κινητή συσκευή σας. Αυτό θα σας επιτρέπει να ακούσετε τα κομμάτια όποτε θελήσετε. Εάν δεν θέλετε να πληρώσετε για μια συνδρομή συνεχούς ροής, μπορείτε να ακούσετε την τοπική μουσική που έχετε στην κατοχή σας και που έχετε περάσει από πριν στο τηλέφωνό σας. Θα χρειαστεί είτε να συγχρονίσετε τη μουσική σας στο cloud με το τηλέφωνό σας είτε απλά να το συνδέσετε καλωδιακά με ένα υπολογιστή και να κάνετε αντιγραφή των μουσικών σας κομματιών σε αυτό. Συνοπτικά Αυτές είναι μερικές από τις πιο συχνές ερωτήσεις σχετικά με τη λειτουργία πτήσης στο τηλέφωνο ή στο φορητό σας υπολογιστή. Με λίγα λόγια, η λειτουργία αυτή τερματίζει όλες τις ασύρματες δραστηριότητες στη συσκευή σας, κάτι που απαιτείται σε ορισμένες αεροπορικές εταιρείες και που μπορεί να φανεί πρακτικό ακόμα και στο έδαφος. Αν έχετε σκοπό να κάνετε μία πολύωρη πτήση, σας συνιστούμε να κάνετε λήψη μουσικής, βίντεο και παιχνιδιών στο τηλέφωνό σας, ώστε να μην εξαρτάστε από μία σύνδεση στο διαδίκτυο. The post Λειτουργία πτήσης στο Android: Συμβουλές και τεχνάσματα που πρέπει να ξέρετε appeared first on iGuRu. View full post
  15. Τα Windows από προεπιλογή, έχουν προβεί στην απόκρυψη των επεκτάσεων των αρχείων, και αυτό αποτελεί κίνδυνο ασφαλείας αφού το εκμεταλλεύονται οι εγκληματίες του κυβερνοχώρου για να εξαπατήσουν τους απλούς χρήστες για να ανοίξουν κακόβουλα αρχεία. Μια επέκταση αρχείου είναι τα γράμματα που εμφανίζονται αμέσως μετά το όνομα του αρχείου και χρησιμοποιούνται από το λειτουργικό σύστημα για να προσδιορίσουν ποιο πρόγραμμα θα πρέπει να χρησιμοποιηθεί για να ανοίξει ή να τρέξει το αρχείο. Για παράδειγμα, το αρχείο report.txt έχει μια επέκταση .txt , η οποία σχετίζεται με το πρόγραμμα “Σημειωματάριο” των Windows. Αν το τρέξετε τότε τα Windows διαβάζουν την επέκταση .txt και ανοίγουν το συσχετισμένο πρόγραμμα, το Σημειωματάριο, και προβάλουν τα περιεχόμενά του. Από προεπιλογή, η Microsoft αποφασίζει να αποκρύψει τις επεκτάσεις αρχείων στα Windows, έτσι ώστε ένα αρχείο με το όνομα ‘report.txt’ να εμφανίζεται απλά στον φάκελο Explorer ως ‘report’. Ο αρχικός λόγος για αυτό ήταν πιθανώς για να επιφέρει λιγότερο σύγχυση στους χρήστες, αλλά ανεξάρτητα από το λόγο, είναι ένας κίνδυνος ασφαλείας που ένας επιτιθέμενος μπορεί να χρησιμοποιήσει. Για να δείτε πώς η απόκρυψη των επεκτάσεων των αρχείων αποτελεί κίνδυνο ασφαλείας, ας ρίξουμε μια ματιά στον ακόλουθο φάκελο που περιέχει δύο αρχεία. Με τις επεκτάσεις των αρχείων απενεργοποιημένες, μοιάζουν με το ίδιο αρχείο PDF, καθώς και οι δύο έχουν το ίδιο όνομα και το ίδιο εικονίδιο. Ωστόσο, αν ενεργοποιήσουμε τις επεκτάσεις, βλέπουμε γρήγορα ότι πρόκειται για δύο διαφορετικά αρχεία, με το ένα να είναι PDF ως αναμέναμε, αλλά το άλλο είναι ένα εκτελέσιμο αρχείο που χρησιμοποιεί ένα εικονίδιο PDF. Σε αυτήν την περίπτωση, το εκτελέσιμο πρόγραμμα κακόβουλου λογισμικού χρησιμοποίησε σκόπιμα το εικονίδιο PDF, που συνήθως ανοίγει το Adobe Reader, για να εξαπατήσει τους χρήστες που έχουν τις επεκτάσεις αρχείων απενεργοποιημένες, ότι πρόκειται για αρχείο PDF. Αυτό δεν σημαίνει ότι τα περίεργα PDF αρχεία που λαμβάνετε μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου δεν μπορούν να αποτελέσουν κίνδυνο, αλλά η λήψη εκτελέσιμων αρχείων που μεταμφιέζονται ως αρχεία PDF πρέπει σίγουρα να εγείρει περισσότερους συναγερμούς. Ως παράδειγμα του τρόπου με τον οποίο οι εισβολείς καταχρώνται τις επεκτάσεις αρχείων, ας ρίξουμε μια ματιά σε ένα πραγματικό μήνυμα ηλεκτρονικού “ψαρέματος” που στάλθηκε πέρυσι σε χρήστη στο διαδίκτυο. Αυτό το μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προσποιείται ότι είναι μια δική σας ζητούμενη σάρωση, με ένα συνημμένο αρχείο ZIP με όνομα Scan_002_01.zip. Όταν αποσυμπιέσουμε το συνημμένο, βλέπουμε ότι φαίνεται να είναι ένα αβλαβές αρχείο PDF. Ωστόσο, όταν ενεργοποιούμε την εμφάνιση των επεκτάσεων των αρχείων, βλέπουμε ότι αυτό δεν είναι ένα αρχείο PDF, αλλά ένα εκτελέσιμο αρχείο. Με την εμφάνιση των επεκτάσεων των αρχείων στα Windows, διαπιστώσαμε ότι αυτό δεν είναι ένα ασφαλές αρχείο για να εκτελεστεί και ενδεχομένως να αποθηκεύσει τον υπολογιστή μας. Πιθανά είναι ένα ransomware ή malware ή θα μπορούσε να εγκαταστήσει backdoors που θα μπορούσαν να έχουν παραβιάσει ολόκληρο το δίκτυο. Προτείνουμε στους αναγνώστες μας να επιτρέπουν την εμφάνιση όλων των επεκτάσεων των αρχείων στα Windows 10, ώστε να γνωρίζουν ακριβώς τον τύπο του αρχείου με τον οποίο αλληλεπιδρούν. Για να ενεργοποιήσετε τις επεκτάσεις αρχείων στα Windows 10, ακολουθήστε τα εξής βήματα: 1. Ανοίξτε την Εξερεύνηση αρχείων των Windows 10 2. Πηγαίνετε στην καρτέλα “Προβολή” και μαρκάρετε την επιλογή “Επεκτάσεις ονόματος αρχείων” Τώρα, όλα τα αρχεία που εμφανίζονται στην επιφάνεια εργασίας, στους φακέλους ή στο File Explorer θα εμφανίσουν την επέκτασή τους. The post Η απόκρυψη των επεκτάσεων των αρχείων στα Windows εγκυμονεί κινδύνους appeared first on iGuRu. View full post
×
×
  • Create New...

Important Information

Terms of Use